Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Pytania

Projekt rozszerza możliwość stosowania zerowego VAT przy darowiznach sprzętu dla szkół, obejmując nim nowoczesne narzędzia wykorzystywane w nauczaniu. Chodzi o to, aby realnie ułatwić doposażanie uczniów i placówek.

1. Czy rząd ma dane, ile sprzętu faktycznie nie trafiło do szkół w ostatnich latach tylko dlatego, że darczyńcy rezygnowali przez kwestie podatkowe? To pozwoli ocenić, czy zmiana odblokuje realny potencjał, a nie tylko będzie ładnie wyglądać w przepisach.

2. Jak będzie wyglądała praktyka w szkołach? Kto zdecyduje, co jest przyjmowane, i czy szkoły nie będą przyjmować sprzętu, bo jest, a nie dlatego, że jest potrzebny? To pytanie o realne zarządzanie sprzętem, a nie tylko jego przekazanie.

3. Czy przewidziano mechanizm, który pozwoli kierować darowizny tam, gdzie sprzętu brakuje najbardziej, a nie tam, gdzie łatwiej go przekazać? Największym problemem nie jest brak sprzętu w ogóle, tylko nierówny dostęp.

4. Jak rząd chce zapobiec sytuacji, w której szkoły dostają sprzęt, ale nie mają środków na jego utrzymanie, serwis czy aktualizację? Sprzęt to nie jednorazowy zakup, ale to koszt w czasie.

5. Czy ta zmiana obejmie również sprzęt specjalistyczny dla uczniów z niepełnosprawnościami w sposób na tyle szeroki, żeby odpowiadał realnym potrzebom, a nie tylko katalogowi ustawowemu? To obszar, w którym szczegóły decydują o realnym efekcie.

6. Jak rząd zamierza sprawdzić po roku czy 2 latach, czy ta zmiana rzeczywiście zwiększyła dostęp uczniów do sprzętu, a nie tylko liczbę formalnych darowizn? Kluczowe nie jest to, ile przekazano, tylko to, kto z tego skorzystał.

Wysoka Izbo! To jest prosta zmiana. Jednak czasem właśnie takie zmiany działają najlepiej. Jeżeli dzięki temu choć jeden uczeń nie zostanie w tyle tylko dlatego, że nie ma sprzętu, to ta ustawa ma sens. Dlatego warto ją poprzeć.