Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Procedowany projekt uchwały dotyczy upamiętnienia 100. rocznicy urodzin Tadeusza Konwickiego, pisarza, scenarzysty i reżysera, którego twórczość odegrała istotną rolę w historii polskiej literatury i polskiego kina.

Tadeusz Konwicki należał do grona najbardziej rozpoznawalnych twórców powojennej kultury polskiej. Przez wiele lat współtworzył polskie życie literackie i filmowe, a jego działalność artystyczna pozostawiła trwały ślad w historii polskiej literatury. W swojej twórczości podejmował tematy związane z doświadczeniem wojny, pamięcią historyczną oraz rzeczywistością Polski powojennej.

Ta uchwała ma charakter okolicznościowy i stanowi formę upamiętnienia postaci ważnej dla polskiej literatury i filmu. Warto też przytoczyć ten fragment, te rzeczy, które się nie znalazły w tejże uchwale, a zaproponował je jako poprawka pan poseł Świat. Odczytam tę poprawkę, bo warto mimo wszystko, żeby ona też wybrzmiała: Urodzony 22 czerwca 1926 r. w Nowej Wilejce na Wileńszczyźnie prozaik, scenarzysta i reżyser filmowy dorastał w przestrzeni wielokulturowych Kresów, które na zawsze stały się dla niego mityczną Arkadią utraconą. W latach 1944-1945 żołnierz podziemia niepodległościowego na wojenną traumę zareagował akcesem do socrealizmu. Po 1956 r. niepokorny, pełen ironii, melancholii z czasem stał się jednym z najważniejszych twórców niezgody. Analiza uwikłania inteligencji w komunizm stała się jednym z motorów jego twórczości. Tadeusz Konwicki przez całe życie pozostawał pisarzem wiernym własnym doświadczeniom, pamięci i moralnemu niepokojowi. Jego twórczość stanowi jedną z najważniejszych duchowych świadectw kultury polskiej w XX w.

Wydaje mi się, że taki fragment także powinien znaleźć się w uchwale. Co do zasady chcielibyśmy taką uchwałę poprzeć. Dziękuję bardzo. (Oklaski)