Wystąpienie: Lidia Czechak

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam aż sześć pytań akurat w tym temacie. Jakimi konkretnie kryteriami, poza ogólnie wskazanymi i sprawnym przebiegiem postępowania, powinien kierować się sąd przy dokonywaniu wyboru między bezpośrednim przesłuchaniem na odległość, art. 6 rozporządzenia 2023/2844, a sformalizowanym czasowym przekazaniem osoby ściganej, art. 19 decyzji 2002/584? W jaki sposób projekt zabezpiecza prawo osoby ściganej do osobistego udziału w polskiej procedurze ENA w sytuacji, gdy sąd wyrazi zgodę na jej czasowe przekazanie państwu w związku z wydaniem nakazu? Jak technicznie i proceduralnie ma być weryfikowany wymóg, aby przekazanie powrotne nastąpiło w terminie umożliwiającym wzięcie udziału w czynnościach? Z uzasadnienia wynika, że w przypadku przesłuchania realizowanego przez polski sąd przy udziale przedstawiciela państwa obcego porozumienie ma być mniej sformalizowane niż przy czasowym wydaniu. W jakiej formie prawnej ma zatem następować to porozumienie, aby gwarantowało pewność procesową i nie prowadziło do przewlekłości postępowania? Projekt rozszerza gwarancję odbywania kary w Polsce na osoby, które stale przebywają na terytorium RP lub mają tutaj miejsce zamieszkania. Jakie minimalne kryteria czasowe lub społeczne będą podstawą do uznania, że cudzoziemiec stale przebywa w Polsce, aby przepis ten nie był nadużywany w celu uniknięcia odpowiedzialności w innych państwach Unii Europejskiej?