Wystąpienie: Anna Gembicka

Pytania

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! W obecnych czasach walka z cyberprzestępczością jest coraz bardziej palącym problemem. To nie jest już problem abstrakcyjny ani marginalny. Ataki na systemy informatyczne, wycieki danych, przejmowanie kont, włamania do systemów firm, instytucji publicznych, szpitali czy samorządów stają się coraz większym zagrożeniem dla obywateli, gospodarki i bezpieczeństwa państwa. Ale sama zmiana kwalifikacji karnej nie wystarczy. Możemy dopisać kolejne odesłania w Kodeksie karnym, możemy rozszerzać zakres penalizacji, ale jeżeli właściwe organy nie będą miały realnych narzędzi, kadr, kompetencji technicznych i procedur współpracy, to przepis pozostanie na papierze.

Dlatego chciałabym zadać kilka pytań. Jaka jest obecnie wykrywalność tego typu przestępstw? Ile postępowań kończy się aktem oskarżenia, a ile jest umarzanych z powodu niewykrycia sprawcy albo braku wystarczających dowodów? Jakie systemowe rozwiązania są obecnie wdrażane, aby skuteczniej wykrywać i ścigać cyberprzestępstwa? Proszę o wskazanie konkretnych działań dotyczących Policji, prokuratury, sądów, laboratoriów informatyki śledczej oraz współpracy z NASK, CSIRT-ami i sektorem prywatnym. Czy liczba funkcjonariuszy i prokuratorów wyspecjalizowanych w cyberprzestępczości jest wystarczająca? Ilu funkcjonariuszy zajmuje się obecnie takimi sprawami i czy planowane jest zwiększenie liczby etatów oraz finansowania? Czy organy ścigania mają dostęp do nowoczesnych narzędzi analitycznych, informatyki śledczej, zabezpieczania danych, analizy złośliwego oprogramowania i identyfikacji sprawców działających z użyciem infrastruktury zagranicznej?