Wystąpienie: Ewa Leniart

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kiedy myślimy o postaciach, które ukształtowały współczesną Polskę, nazwisko kard. Stefana Wyszyńskiego pojawia się natychmiast. Nazywamy go Prymasem Tysiąclecia nie tylko z powodu pełnionej funkcji, ale przede wszystkim dlatego, że jego życie było rzadkim przykładem absolutnej spójności między tym, co mówił, a tym, jak żył. W świecie, który często wydaje się płynny, a wartości bywają relatywizowane, Wyszyński pozostawił nam bardzo konkretny kompas. Dziś chciałabym się zatrzymać nad jego najważniejszymi drogowskazami.

Żył w czasach totalitaryzmu: najpierw podczas niemieckiej okupacji, potem w okresie PRL-u. Systemy te próbowały sprowadzić człowieka do roli trybika w maszynie. Prymas odpowiadał na to jedną, fundamentalną prawdą: każdy człowiek ma niezbywalną godność, której żadna władza nie ma prawa mu odebrać. Dla niego nie miało znaczenia, czy rozmawiał z robotnikiem, profesorem czy komunistycznym dygnitarzem. W każdym widział człowieka. (Dzwonek) Uczył, że szacunek należy się każdemu bez wyjątku, nawet wrogom. Dziękuję bardzo. (Oklaski)