Wystąpienie: Klaudia Jachira

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Ministro! Miarą kultury społeczeństwa jest jego stosunek do osób starszych. Ta ustawa porusza jedną z największych bolączek starzejącego się społeczeństwa, czyli kwestię właściwej opieki nad seniorami. Myślę, że większość z nas doświadczyła sytuacji, gdy trzeba się było nagle zająć bliską nam osobą, bo ta z racji wieku podupadła na zdrowiu, a system opieki społecznej nie dawał wsparcia. Wiadomo, że rodziny często nie są w stanie w całości wziąć tego na swoje barki. Z tego miejsca bardzo doceniam w ogóle starania pani ministry, że całą swoją działalność poświęca temu, aby polepszyć los polskich seniorów i seniorek. Czuję, że robi to pani naprawdę z całego serca. Natomiast mam wrażenie, że czasem gdy nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze, więc o pieniądze będę pytać.

Pytanie brzmi: Ile wyniesie całkowity koszt ustawy z podziałem na budżet państwa, budżet gmin i powiatów? Czy środki na koordynatorów opieki długoterminowej będą przekazywane w formie (Dzwonek) dotacji celowej, czy zostaną pokryte z dochodów własnych samorządów? To jest to główne pytanie. Mam jednak jeszcze jedno pytanie dodatkowe, które przyszło mi do głowy w ramach dyskusji. Dajemy granicę wieku 65 lat. Myślę, że ta granica myślenia o seniorach się przesuwa. W dzisiejszym świecie 65-latkowie często są w ogóle ultraaktywni i to są tacy nowi 50-latkowie.

Czy myślimy o tym, żeby wraz z tym, że jednak starość przychodzi później, przesuwać też to myślenie o seniorach do góry? Bo będziemy coraz zdrowsi i coraz młodsi - dłużej. Dziękuję. (Oklaski)

(Poseł Anna Baluch: Stulatkom dawać.)