Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Serdecznie dziękuję.

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowna Pani Rzecznik! Panie Pośle! 116 111 to nie u pani rzecznik, tak więc tak samo merytoryczne było całe to wystąpienie.

Rozpatrujemy dzisiaj informację rzecznika praw dziecka za rok 2025 oraz uwagi o stanie przestrzegania praw dziecka w Polsce. Na początku chciałbym podziękować pani rzecznik Monice Horna-Cieślak oraz wszystkim pracownikom Biura Rzecznika Praw Dziecka za ogrom pracy wykonanej w minionym roku. Niezależnie od różnic poglądów, które czasem pojawiają się w debacie publicznej, warto uczciwie powiedzieć, że urząd jest dziś aktywny, obecny w przestrzeni publicznej i podejmuje wiele działań zarówno w sprawach indywidualnych, jak i systemowych.

Ponad 78 tys. spraw, które wpłynęły do biura rzecznika, pokazuje z jednej strony rosnące zaufanie obywateli do instytucji, a z drugiej strony pokazuje również skalę problemów, z jakimi mierzą się dzieci i ich rodziny. To tysiące historii dzieci, które potrzebowały wsparcia, interwencji lub po prostu kogoś, kto ich wysłucha. Doceniam szczególnie działania dotyczące zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży, bezpieczeństwa w Internecie, ochrony przed przemocą oraz rozwijania partycypacji młodych ludzi w życiu publicznym. To są wyzwania, które będą miały ogromne znaczenie również w kolejnych latach. Jednocześnie chciałbym zwrócić uwagę na kilka obszarów, które moim zdaniem wymagają dalszej pracy i jeszcze większego zainteresowania państwa.

Pierwszym z nich są dzieci uwikłane w konflikty rodzicielskie. Każdego dnia w Polsce pojawiają się dzieci, które tracą kontakt z jednym z rodziców. Dla dorosłych jest to często spór sądowy, dla dzieci jest to utrata części ich własnego świata. Dlatego bardzo cieszy mnie, że rzecznik coraz częściej podejmuje temat sytuacji dziecka w czasie rozstania rodziców. Uważam jednak, że potrzebujemy jeszcze silniejszego nacisku na ochronę prawa dziecka do utrzymania bezpiecznych relacji z obojgiem rodziców.

Drugim obszarem jest sytuacja chłopców i młodych mężczyzn. Coraz częściej słyszymy o problemach edukacyjnych, kryzysach psychicznych, samotności czy braku wzorców wśród młodych chłopców. To nie jest temat przeciwko dziewczętom. To jest temat za dziećmi, które potrzebują wsparcia. Wierzę, że w kolejnych latach również ten obszar będzie bardziej obecny w analizach i działaniach rzecznika.

Trzecim zagadnieniem są uczniowie szkół branżowych, techników oraz młodociani pracownicy. To młodzi ludzie, którzy bardzo wcześnie wchodzą w świat pracy, odpowiedzialności i dorosłych obowiązków. Oni również potrzebują szczególnej ochrony swoich praw, bezpieczeństwa i wsparcia psychologicznego.

Wysoka Izbo! Prawa dziecka nie mają barw politycznych. One nie są ani prawicowe, ani lewicowe. Dziecko nie pyta, kto rządzi. Dziecko oczekuje bezpieczeństwa, wsparcia i szacunku. Dlatego dziękuję za przedstawione sprawozdanie. Widzę w nim wiele wartościowych działań, ale również wiele wyzwań, które stoją przed nami wszystkimi. Bo państwo jest tak silne, jak silna jest ochrona jego najsłabszych obywateli. Dziękuję. (Oklaski)