Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dziś o petycji dotyczącej fajerwerków, ale tak naprawdę rozmawiamy o odpowiedzialności.

Zwierzę nie jest rzeczą. Zwierzę czuje strach. Zwierzę odczuwa ból. Zwierzę reaguje na huk, błysk, panikę i chaos. Dla człowieka fajerwerki to często kilka sekund zabawy, dla wielu psów, kotów, koni, ptaków, zwierząt gospodarskich i dzikich to stres, ucieczka, dezorientacja, uraz, a czasem śmierć. Dlatego państwo nie może udawać, że problemu nie ma.

Ale dobra legislacja nie polega na tym, żeby wybrać najostrzejsze hasło. Dobra legislacja polega na tym, żeby znaleźć rozwiązanie skuteczne, proporcjonalne i możliwe do egzekwowania. Petycja, którą rozpatrujemy, nie mówi: zostawmy wszystko tak, jak było. Wnioskodawcy proponują ograniczenie używania wyrobów pirotechnicznych klas F2 i F3 przez osoby nieprofesjonalne w okresie przed sylwestrem - od 21 do 30 grudnia - w miejscach ogólnodostępnych. I to jest punkt, nad którym warto poważnie pracować, bo największym problemem nie jest tylko sama noc sylwestrowa. Największym problemem jest wielodniowy chaos: petardy odpalane pod blokami, przy parkach, przy lasach, na osiedlach, bez kontroli, bez przewidywalności, bez szacunku dla ludzi i zwierząt.

Nie da się psu wytłumaczyć, że to tylko zabawa. Nie da się kotu powiedzieć, że to tradycja. Nie da się dzikim ptakom wyjaśnić, że mają nie zrywać się do lotu w panice. Dlatego potrzebne są ograniczenia, ale mądre ograniczenia. Powinniśmy rozróżnić użytkownika indywidualnego od profesjonalnego pokazu. Powinniśmy ograniczyć amatorskie, przypadkowe używanie pirotechniki w okresie okołosylwestrowym. Powinniśmy jasno określić zasady dla obywateli, przedsiębiorców i służb. I powinniśmy dać legalnie działającym podmiotom czas na dostosowanie.

Nie możemy udawać, że po jednej stronie nie ma cierpienia zwierząt. Ale nie możemy też udawać, że po drugiej stronie nie ma legalnych firm, pracowników, inwestycji i ryzyka wypchnięcia rynku do szarej strefy. To nie jest wybór między pełnym zakazem a pełną dowolnością. To jest wybór między chaosem a odpowiedzialnym kompromisem. Dlatego uważam, że petycja powinna być impulsem do poprawki: takiej, która zachowa najważniejszy cel - ochronę zwierząt, ale zrobi to w sposób proporcjonalny, czytelny i możliwy do wykonania. Bo zwierzęta nie powinny płacić cierpieniem za ludzką potrzebę hałasu, ale prawo, które ma je chronić, musi być nie tylko słuszne w intencji, lecz także skuteczne w praktyce.