Wystąpienie: Adam Dziedzic

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Droga Młodzieży! Witajcie! Z uwagą przysłuchiwałem się wypowiedzi pani minister rolnictwa na tematy dotyczące próby naprawienia tego, co, szanowni państwo, zepsuliście. Kiedyś była taka legenda o królu Midasie, który czego się dotknął, to się zamieniało w złoto. Wy, niestety, czego się dotkniecie, to się w złoto nie zamienia.

Czy brakło komuś wyobraźni w momencie, kiedy nastąpiła decyzja, że rzeczywiście przyjmujemy zboże z Ukrainy? Czy ktoś ma świadomość, jaki jest potencjał i ile Ukraina tego zboża wysyłała? To prawie 50 mln t. Gdyby przyjąć, że to przejdzie tylko przez transport samochodowy, to 2 mln tirów. Gdybyśmy przyjęli tylko, że zamkniemy dzisiaj kanał żeglowny i przez morze nie będzie transportowane zboże, to jest prawie 1400 tys. samochodów. Oczywiście tego państwo nie przewidzieli, bo to jest wielki problem. To może zrobić każdy z kalkulatorem. Słuchałem też jednej kwestii, która zaciekawiła mnie bardzo jako samorządowca. Jaka? Otóż proponujecie państwo rozwiązania dotyczące m.in. podatku rolnego. Nie wiem, czy sobie zdajecie sprawę z tego, ale to nie jest takie proste. Trzeba oczywiście tym ludziom dać pieniądze, ale nie można tego robić kosztem gminy. (Dzwonek) Na koniec sentencja dla pani minister i dla państwa: szczodry to dziad z cudzego wora, gdy i dusza, i serce do wyrzeczeń nieskora. Dziękuję. (Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)