Wystąpienie: Marek Rząsa

Panie Marszałku! Wysoki Sejmie! Szanowne Panie! Szanowni Państwo! Jestem synem pielęgniarki. Pewnie z matki mojej, śp. mamy, wyssałem miłość i sympatię do tego zawodu. A ten charakterystyczny czepek to jedna z rzeczy, które jako pierwsze zapamiętałem ze swego wczesnego dzieciństwa. Dlatego chcę jeszcze raz dzisiaj tutaj, z tej mównicy, podkreślić, że moje wsparcie, które zaczęło się podczas głodówki w Wojewódzkim Szpitalu w Przemyślu, jest nadal aktualne. I chcę przypomnieć, że wtedy tę głodówkę przerwaliśmy właśnie my, ówczesny przewodniczący Platformy Obywatelskiej Grzegorz Schetyna, siedzący tutaj Bartek Arłukowicz, ówczesny przewodniczący Komisji Zdrowia...

(Poseł Marcin Porzucek: Najgorszy minister...)

...pani minister Ewa Kopacz, pani poseł Krystyna Skowrońska. Przerwaliśmy ten haniebny protest i dziewczyny mogły wrócić do pracy.

(Głos z sali: Ha, ha, ha!)

Pamiętam też nasze wspólne protesty tutaj, przed Sejmem, i tutaj, przed Ministerstwem Zdrowia. Pamiętam też, jak haniebnie zachowywali się przedstawiciele Prawa i Sprawiedliwości wobec pań, jak dusili je, przyduszali je do ścian i do szyb. Ja to wszystko pamiętam, bo tutaj byłem.

I chcę bardzo serdecznie podziękować paniom Ewom, pani Danusi, pani Bernatce, pani Krystynie, pani Grażynie, pani Sabinie, pani Madzi i wielu innym wspaniałym pielęgniarkom z Podkarpacia za ich upór, za ich determinację i za to, że przekonały nas, polityków, do swoich racji.

Chcę bardzo wyraźnie jeszcze raz powiedzieć, że w tym projekcie nie chodzi o finansowanie, tu chodzi o elementarną przyzwoitość i przywrócenie pielęgniarkom, położnym należnej im godności, szacunku dla ich pracy. Mam nadzieję, że dzisiejsza dyskusja będzie początkiem debaty o całym systemie naboru, kształcenia, dokształcania, zatrudniania, awansowania pielęgniarek i całego personelu medycznego. I jestem święcie przekonany, że w pełnej zgodzie (Dzwonek), w pełnym konsensusie i w porozumieniu z paniami do takiego systemu w końcu dojdziemy. Dziękuję bardzo. (Oklaski)