Wystąpienie: Grzegorz Lorek

Piotrków Trybunalski do czasu potopu szwedzkiego odgrywał bardzo ważną rolę w Polsce i w ówczesnej Europie. Obok wielu wydarzeń, które moje miasto pamięta, jest data 8 grudnia. 8 grudnia 1506 r. na sejmie piotrkowskim Zygmunt Stary został wybrany przez Senat na króla polskiego.

Zygmunt Stary urodził się 1 stycznia 1467 r. w Kozienicach, zmarł 1 kwietnia 1548 r. w Krakowie. Od 1506 r. - wielki książę litewski, od 1507 r. do 1548 r. - król Polski. Był przedostatni z dynastii Jagiellonów. Na tronie polskim zasiadł po śmierci swego brata Aleksandra Jagiellończyka. Był przedostatnim z sześciu synów Kazimierza IV Jagiellończyka i Elżbiety Rakuszanki, ojcem m.in. Zygmunta II Augusta. Dwukrotnie żonaty: z Barbarą Zápolyą (1512 r.), a po jej śmierci - z Boną z rodu Sforzów (1518 r.).

Po śmierci króla Aleksandra Jagiellończyka Zygmunt udał się do Wilna, gdzie wbrew postanowieniom unii mielnickiej z 1501 r., która zakładała wspólną elekcję polsko-litewską, został przez litewską radę wielkoksiążęcą 13 września 1506 r. wybrany i 20 października 1506 r. wyniesiony na tron litewski. Ponad miesiąc później, tj. 8 grudnia 1506 r., na sejmie piotrkowskim Zygmunt Stary został wybrany przez Senat na króla polskiego, następnie wyruszył do Krakowa, gdzie został koronowany 24 stycznia 1507 r. w katedrze na Wawelu przez prymasa Polski abp. Andrzeja Boryszewskiego.

W lutym 1507 r. nakłonił sejm litewski do przyjęcia uchwały o gotowości do wojny z Wielkim Księstwem Moskiewskim. 2-letnia wojna litewsko-moskiewska (1507-1508) umocniła litewski stan posiadania na wschodzie.

Za ogromny sukces króla Zygmunta I Starego uznaje się pokonanie zakonu krzyżackiego, czego konsekwencją była jego nieuchronna likwidacja. Mistrz zakonu stał się księciem świeckim i w 1525 r. złożył Zygmuntowi uroczysty hołd, tzw. hołd pruski.