Wystąpienie: Bartosz Zawieja

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Chciałbym opowiedzieć taką anegdotę. Kiedyś w moim ukochanym Poznaniu się mawiało, i to dość często, że dla szpanu studiuje się w Warszawie, dla tradycji w Krakowie, a dla wiedzy w Poznaniu. Cały mój wywód będzie dotyczył tego, co dzieje się w ostatnich latach z polskim szkolnictwem wyższym.

Otóż 21 lutego 2019 r. weszła w życie ustawa powołująca Sieć Badawczą Łukasiewicz. W wyniku tej deformy wcielono do jednej centralnej sieci 37 niezależnych instytutów w całym kraju. Ta centralizacja dotyczyła takich spraw jak struktura organizacyjna i stanowiska, które regulowało ówczesne, nadal reguluje, zarządzenie ministra nauki z 27 marca 2019 r. A zatem było to centralne planowanie i powrót do czasów nam słusznie minionych.

W styczniu 2022 r. powstał Poznański Instytut Technologiczny, do którego włączono różne instytucje i instytuty o różnych specjalizacjach i o różnym dorobku naukowym. Przykładowo Instytut Maszyn Rolniczych połączono z Instytutem Technologii Drewna, Instytut Pojazdów Szynowych z Instytutem Logistyki i Magazynowania. Wszystkie te wspaniałe ośrodki naukowo-badawcze miały specjalne akredytacje czy, można powiedzieć, niesamowity dorobek naukowy, który w oparciu o te centralistyczne działania na skutek lat uległ całkowitemu ograniczeniu bądź nie jest tak postrzegany zarówno w środowisku, jak i na świecie jak do tej pory.

W związku z powyższym chciałbym powiedzieć, że od stycznia przyszłego roku wchodzi kolejny aspekt. Otóż te instytuty sprowadza się tak jak wcześniej do tzw. sekcji i uważam, że musimy zrobić wszystko, aby dalszą (Dzwonek) deformę instytutów naukowo-badawczych w kraju, na gruncie chociażby tego przytoczonego przykładu w Poznaniu, wstrzymać i ją cofnąć, aby ona z początkiem przyszłego roku nie weszła w życie. Dziękuję bardzo. (Oklaski)