Wystąpienie: Klaudia Jachira

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Zrobiliśmy to. (Oklaski) Właśnie dzisiaj, przed chwilą pogoniliśmy zło. Przed chwilą ta Izba wybrała nowego premiera wolnej, demokratycznej Polski - Donalda Tuska. Wybraliśmy nowego premiera, bo tak 15 października zadecydowaliście wy, Polki i Polacy. I choćby szeregowy poseł, chory z nienawiści człowiek, do końca chciał psuć Polskę, to prawda jest jedna - przegrał.

(Głos z sali: Nie powtarzaj się.)

Dziś też skończyła się farsa tego 2-tygodniowego rządu pana Mateusza Morawieckiego. Jak pan mógł myśleć, że ktokolwiek tutaj mógłby panu zaufać, skoro 400 mld zł ukrył pan w funduszach celowych poza budżetem i poza kontrolą parlamentu? Jak można było panu zaufać, skoro swoją władzę zbudował pan na łamaniu konstytucji (Dzwonek), prześladowaniu niezależnych sędziów i drukowaniu pustego pieniądza? Jak można było panu ponownie zaufać, skoro to pan przyczynił się do piekła kobiet? Nie kiwnął pan palcem, gdy byłyśmy traktowane pałkami i gazem, gdy młodzi ludzie bezprawnie ciągani byli po komisariatach i sądach. Milczał pan, gdy pana partyjny kompan nazywał ich nie ludźmi, a ideologią. Ja, my byliśmy wtedy z tymi ludźmi na ulicy, na Policji, udzielaliśmy im pomocy, byłam z nimi w moim biurze, na protestach, czasem ochraniałam własnym ciałem. A pan, panie Mateuszu Morawiecki już niepremierze, pilnował pan wtedy wilii emerytowanego zbawcy narodu. A gdzie pan był, jak Polki umierały na porodówkach, panie premierze?

(Głos z sali: Panie marszałku...)

Przepisywał pan działki na żonę czy inwestował korzystnie w obligacje? Nieważne, to się już dzisiaj skończyło i dlatego ta Izba powiedziała panu, że już nie zaufa więcej i powiedziała także: Żegnaj, kłamco. Dziękuję. (Oklaski)

(Głosy z sali: Żegnaj, Jachiro.)

(Głos z sali: Brawo!)