Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Bezpieczeństwo kąpieliska nie zaczyna się, gdy pojawia się tabliczka z zakazem kąpieli. Zaczyna się od regularnych badań, szybkiego ostrzeżenia i usunięcia źródła zanieczyszczenia.

Projekt jest potrzebny, ale stanowi też rachunek sumienia państwa. Dyrektywę należało wdrożyć do 24 marca 2008 r. Pierwsze zarzuty Komisji Europejskiej przyszły w 2020 r., a trzynaście podtrzymano w 2024 r. 18 lat nie jest pilnym wdrażaniem prawa. W 2025 r. jakość doskonałą miało 58,7% polskich kąpielisk, przy ponad 85% w badanych krajach europejskich.

Kierunek zmian jest słuszny. Próbki mają być rozłożone równomiernie w sezonie, klasyfikacja ma obejmować cztery sezony, a nadzór przy ryzyku sinic, makroalg i fitoplanktonu ma być silniejszy. Instytucje mają sprawniej wymieniać informacje, a obywatel ma poznać przyczynę zanieczyszczenia i działania naprawcze. Komisja słusznie dodała obowiązek niezwłocznego przekazywania wyników kontroli makroalg i fitoplanktonu. To ważne dla dzieci na koloniach, obozach i szkolnych wyjazdach. Opiekun nie potrzebuje urzędowego labiryntu. Potrzebuje odpowiedzi: Czy wejście do wody jest teraz bezpieczne?

Mam jednak zastrzeżenia. Definicja dużej liczby kąpiących się nadal nie daje mierzalnego kryterium. "Praktyczne i proporcjonalne środki" nie mówią gminie, co ma zrobić i za co. Ocena skutków regulacji przewiduje zero kosztów, brak nowych obciążeń i brak ewaluacji. Trudno uwierzyć, że dodatkowa koordynacja, kontrole i informowanie wykonają się same.

Jako poseł niezrzeszony popieram cel i kierunek projektu. Oczekuję jednak terminów reakcji, jasnego finansowania i mierników skuteczności. Sukcesem nie będzie zamknięcie postępowania w Brukseli. Sukcesem będzie więcej wód dobrej i doskonałej jakości, szybsze ostrzeżenie oraz usunięte źródła zanieczyszczeń.