Wystąpienie: Piotr Adamowicz

Dziękuję.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pani Minister! Na początek taka osobista refleksja, że poseł Iwona Śledzińska-Katarasińska z ponad 30-letnim stażem w tej Izbie, zawsze wybitna członkini komisji kultury i dziedzictwa narodowego, raduje się, będąc gdzieś ponad nami, z tego, że wreszcie rusza projekt o zabezpieczeniu socjalnym artystów. Natomiast rzeczywistość jest trochę mniej różowa.

Proszę państwa, według szacunków zawód artystyczny w Polsce wykonuje ok. 62 tys. osób. Ta ustawa tak naprawdę ma dotyczyć ok. 1/3, czyli ok. 21 tys. osób wykonujących zawód artystyczny. Spotkała się ona z pewnego rodzaju... Pieniądze zawsze budzą emocje, dlatego też ten projekt spotkał się z ofensywą niektórych sił politycznych, z atakami, z półprawdami, z fejkami, np. z pytaniem, dlaczego to mamy dopłacać do emerytury Krystyny Jandy, podmiot domyślny: bardzo zamożnej artystki. Oczywiście to nie dotyczy Jandy, ale ta narracja jest wszechobecna w przestrzeni publicznej.

Dlatego chciałbym zapytać panią minister - występuję trochę w roli adwokata diabła, pani minister - czy to jest tak istotne, żeby wykłócać się o pieniądze dla garstki, bo dla 21 tys. ludzi mieszkających w tym kraju. Tak bardziej poważnie to jest to pytanie o działanie informacyjne ministerstwa w tym zakresie, żeby wyjaśnić społeczeństwu, na czym tak naprawdę polega ta ustawa, kogo ona dotyczy i w jakim zakresie będzie finansowana przez państwo polskie. Dziękuję bardzo.