Wystąpienie: Tadeusz Samborski

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Nie o zemstę, lecz o pamięć wołają ofiary. Tą dyspozycją intelektualną, moralną i historyczną kierują się Kresowianie, organizując wszelkiego rodzaju uroczystości upamiętniające ofiary ludobójstwa dokonanego na ludności polskich Kresów Wschodnich. W myśl tej maksymy dzisiaj przywołuję pamięć ofiar z Parośli.

9 lutego 1943 r., a więc 81 lat temu, sotnia UPA Hryhorija Perehijniaka, "Dowbeszki-Korobki", dokonała w kolonii Parośla na Wołyniu w powiecie sarneńskim masakry polskich mieszkańców, zabijając ok. 150 osób, w tym dzieci. Zbrodnia ta była pierwszym masowym mordem, jakiego dokonała Ukraińska Powstańcza Armia na ludności polskich Kresów Wschodnich. Związanych i bezbronnych mieszkańców wsi napastnicy zamordowali przy użyciu noży i siekier, zabijając, powtarzam, 150 osób, w tym kobiety, dzieci i niemowlęta. Ze szczególnym okrucieństwem zamordowano komendanta miejscowego Związku Strzeleckiego Walentego Sawickiego.

Tym oświadczeniem składam hołd pamięci wszystkich ofiar, które wówczas, w tę tragiczną noc, zginęły w Parośli. Składam jednocześnie wyrazy uznania pod adresem wszystkich tych, którzy dbają o pamięć o ofiarach, w tym (Dzwonek) Stowarzyszeniu "Wspólnota i Pamięć", które zainicjowało piękną akcję "Wołyń na Powązki", a także wyrazy uznania pod adresem Muzeum Niepodległości, kierowanego przez dr. Tadeusza Skoczka, który regularnie wydaje "Kwartalnik Kresowy", zawierający kompetentne, merytorycznie uzasadnione i bardzo wysokiej jakości naukowej materiały. Dziękuję bardzo, panie marszałku. (Oklaski)