Wystąpienie: Fryderyk Sylwester Kapinos

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Pamięć o osobach, które walczyły za wolną Polskę, przelewały krew za naszą ojczyznę, jest niezwykle ważna, gdyż dzięki nim możemy się cieszyć upragnioną wolnością.

W dniu 17 lutego br. wspólnie z panią Marią Napieracz, radną Sejmiku Województwa Podkarpackiego, oraz panią Agnieszką Machnik złożyłem wiązankę kwiatów w miejscowości Zgórsko w gminie Radomyśl Wielki, w powiecie mieleckim, przy obelisku z tablicami z nazwiskami polskich patriotów, którzy walczyli z reżimem hitlerowskim oraz radzieckim. Na wspomnianym obelisku znajduje się m.in. tablica upamiętniająca ppor. Józefa Burego ps. Dąbal, Mocny, jak głosi na niej napis: wiernego syna ziemi radomyskiej, magistra praw Uniwersytetu Jagiellońskiego, dowódcę placówki AK Radomyśl Wielki, dowódcę III Kompanii Armii Krajowej Mielec, odznaczonego Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Armii Krajowej, więzionego i represjonowanego przez władze komunistyczne, niestrudzonego bojownika o wolną i niezawisłą Polskę.

Józef Bury urodził się 8 marca 1916 r. w miejscowości Pień w rodzinie wielodzietnej jako syn Karola Burego i Apolonii z Bardanów. Był jednym z ośmiorga rodzeństwa. Jego rodzice zajmowali się rolnictwem, a dzięki ciężkiej pracy na roli mogli zadbać o bardzo dobre wykształcenie syna. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim pracował w urzędach gmin, na początku były to Wadowice Górne, a następnie Badew Narodowa i Czermin.

Już od sierpnia 1939 r. Józef Bury jako podporucznik rezerwy Wojska Polskiego rozpoczął realizację zadań mobilizacyjnych w związku z zagrożeniem wojennym. W pierwszych dniach września tegoż roku został wcielony do 34. Pułku Piechoty. Walczył w jednym z jego batalionów, który zakończył szlak bojowy pod Momotami. Udało mu się uniknąć obozu jenieckiego i przedostać się w rodzinne strony. Szukało go gestapo, a w wyniku jednej z takich wizyt zmarł (Dzwonek) wówczas 83-letni ojciec Józefa, Karol Bury. Pod koniec 1939 r. rozpoczął się kolejny etap walki Józefa Burego o wojną Polskę, który trwał do sierpnia 1944 r. Następnie przeszedł on ciężki czas represji ze strony sowietów. W trakcie śledztwa Józef Bury utracił zdrowie, a w wyniku procesu został osadzony w krakowskim więzieniu przy ul. Montelupich. Po przemianach w roku 1956 r. podjął pracę w Krakowie, a następnie w Warszawie.

Odszedł na wieczną wartę w dniu 19 października 1996 r. Został pochowany na Powązkach. Cześć i chwała bohaterom! Dziękuję bardzo. (Oklaski)