Wystąpienie: Bronisław Foltyn

Pytacie mnie, co myślę o tym, że w Bielsku-Białej kolega Siąkała z Ruchu Narodowego - pod szyldem Konfederacji - zbiera podpisy pod petycją, aby miasto nie sprzedawało rur prowadzących od ciepłowni spółki Tauron do spółdzielni mieszkaniowych. Cóż mogę powiedzieć?

W ubiegłym roku miejska spółka zarobiła na tych 50-letnich rurach 1,5 mln zł, a 95% ciepła, które trafia do rur, produkuje Tauron. Z ekonomicznego punktu widzenia utrzymywanie tutaj pośrednika nie ma żadnego sensu. Tym bardziej że w Polsce obowiązują ceny maksymalne, które ustalane są przez państwo, a w cenie końcowej musi być uwzględniony także koszt przesyłu. Rury powinny więc trafić do Tauronu albo do spółdzielni mieszkaniowych. Utrzymywanie miejskiej spółki tylko po to, żeby konserwować 400 km rur, nie jest żadnym zadaniem strategicznym. Ta czynność nie różni się przecież niczym od strategicznego koszenia trawy, odbierania śmieci, strategicznego dostarczenia kabla światłowodowego czy strategicznego sprzątania klatek schodowych.

Określenie: strategiczna spółka miejska stosowane wobec spółki od rur brzmi na wyrost, niczym żart, a może raczej jako wyraz tęsknoty za poprzednią epoką, gdy wszystko kontrolowała jedyna słuszna partia, czyli PZPR. Zupełnie nie zdziwił mnie więc fakt, że to bielscy neokomuniści z partii Razem postanowili zawalczyć o to, by - wzorem PRL-u - kilku partyjniaków z ratusza dalej mogło zajmować się rurami, zapewniając przy tym stołki w spółkach swoim kolesiom, którzy nigdzie indziej nie byliby w stanie zarobić po kilkadziesiąt tysięcy miesięcznie.

Cóż więc mogę myśleć, gdy widzę, że do partii Razem dołączają w Bielsku-Białej koledzy z Ruchu Narodowego? Chciałoby się wykrzyknąć: Rura prawem, nie towarem! Ale jakoś mnie to nie bawi.