Wystąpienie: Przemysław Wipler

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 8 marca to dzień, w którym oczywiście składamy życzenia wszystkim paniom, składamy najwspanialsze życzenia. To też dzień, w którym chciałbym w sposób wyjątkowy z tego miejsca złożyć życzenia tym osobom, tym paniom, które są najbliższe w moim życiu, czyli mojej małżonce, moim trzem córkom, oczywiście mojej mamie i mamie mojej mamy.

Pozwalam sobie na tę prywatę w czasie oświadczeń, ponieważ nasi bliscy, bliscy polityków bardzo często ponoszą koszty naszej aktywności publicznej. Cierpią z tego powodu, że nie jesteśmy osobami prywatnymi. I to dobry moment, w którym możemy czasami coś miłego zrobić tutaj, z tej mównicy.

Ale Międzynarodowy Dzień Kobiet to dobry dzień, by przypomnieć, że nie pozwalamy na to, aby uzurpowali sobie prawo do wypowiadania się o środowiskach kobiecych radykałowie, którzy w chwili obecnej mówią o prawach kobiet, o środowiskach kobiecych, reprezentując tylko część, niewielką część, mniejszość kobiet. Ci, którzy w chwili obecnej walczą o prawo zakwestionowania standardu ochrony życia ustanowionego przez konstytucję i Trybunał Konstytucyjny, ci, którzy chcą radykalnych zmian dotyczących naszego sposobu myślenia o świecie i kolejnych pokoleń, odległych od tego, co jest naszą tradycją (Dzwonek), naszą chrześcijańską tradycją... Za moment byśmy przypomnieli, że jest wiele innych kobiet, które myślą inaczej, czują inaczej, które wybierają życie, wybierają cywilizację, wybierają tradycję. Bardzo serdecznie im za to dziękuję. Dziękuję bardzo. (Oklaski)