Wystąpienie: Przemysław Wipler

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Padło pytanie, po co tutaj wychodzę, kiedy wszystko jest jasne i w sumie to jest prawda. Nikt nikogo w tej debacie nie przekonał ani nie przekona, żeby zmienić swoje stanowisko w sprawie aborcji. Ale wyszedłem tutaj w odpowiedzi na pańskie mądrości, że po to dyskutujemy w Sejmie, żeby nie dyskutować na ulicach.

Panie marszałku, dyskusja na ulicach i tak będzie, emocje i tak będą, bo tu chodzi o to, jak definiujemy cywilizację, życie człowieka i najważniejsze sprawy. A ja uważam, że tej dyskusji nie powinniśmy tutaj kontynuować, bo polska konstytucja dodefiniowana dwoma wyrokami Trybunału Konstytucyjnego mówi jasno i klarownie, że wszystkie projekty, nad którymi chcecie się bawić i trącać je jak kot myszkę, Bóg wie jak długo, na koszt podatnika, powinny wylądować w koszu, bo są niezgodne z konstytucją i tyle. (Oklaski)

Bawić się, kiedy koniec jest znany, to marnować pieniądze podatników. Czas z tym kończyć i tyle. Dziękuję. (Oklaski)

(Głos z sali: Brawo!)