Wystąpienie: Mirosław Suchoń

Bardzo dziękuję.

Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! 35-letni Damian Soból z Przemyśla został zabity w Strefie Gazy. W imieniu wszystkich posłanek i posłów Klubu Parlamentarnego Polska 2050 - Trzecia Droga składam głębokie i najszczersze kondolencje i wyrazy współczucia rodzicom, partnerce, bliskim oraz wszystkim znajomym Damiana.

Chcę też powiedzieć, że dziś każdy z nas, Polaków, nazywa się Damian Soból. Nazywa się Damian Soból dlatego, że właśnie Damian uosabiał te najpiękniejsze, najwyższe wartości, które nas wszystkich łączą w pięknym słowie: Polska.

To była wielka tragedia. Damian miał niewyczerpane pokłady empatii. Zawsze służył innym pomocą. Zawsze uśmiechnięty, lubiany. Od dziecka znany był z tego, że pomagał innym. Udzielał się w różnych akcjach charytatywnych. To wielkie serce widzieli bliscy, ale widzieli także znajomi i ci, którym niósł pomoc. Dziś zostawił po sobie testament w postaci rzeszy tych, którym pomógł i którzy w sposób bezpośredni, osobisty świadczą o jego wielkim heroizmie. Pomagał także uchodźcom wojennym z Ukrainy. Wszyscy pamiętamy luty, który chyba na zawszę wyrył się w naszej pamięci. Wtedy w zdradzieckim ataku Rosja zaatakowała Ukrainę. I Damian, jak zwykle w takich przypadkach, kiedy ktoś potrzebował pomocy, ruszył z tą pomocą. Wierzył w to, że to jest właśnie coś, co jest naszym obowiązkiem, co jest naszym zadaniem - nieść pomoc innym. Swoim dobrem, swoim sercem dzielić się z innymi i codziennie pomagać tym, którzy tej pomocy potrzebują. Później zaangażował się w działania World Central Kitchen, której głównym celem jest dostarczanie żywności wszędzie tam, gdzie doszło do klęsk żywiołowych lub wybuchu wojen. Został koordynatorem tej organizacji i uczestniczył w akcjach w różnych częściach świata: w Grecji, w Maroku, w Turcji i w Strefie Gazy.

Szanowni Państwo! Jest coś, co wymaga podkreślenia. To wielkie serce zaprowadziło Damiana wszędzie tam, gdzie ta pomoc była potrzebna, gdzie ludzie często poszkodowani przez czy to katastrofy naturalne, czy też wojny potrzebowali pomocy. Nie zważał na to, że obok wybuchają bomby. Nie zważał na to, że być może katastrofa naturalna jeszcze nie zakończyła swojego dzieła, ale wierzył głęboko w to, że to jest ten moment, w którym trzeba pojechać, trzeba dostarczyć pomoc, trzeba uratować kolejnego i kolejnego człowieka, bo takie jest nasze zadanie na tym świecie. To jest coś, co było głęboko wyryte w jego DNA. To jest coś, co łączyło go z ludźmi z całego świata, którzy wierzą w to, że naszym zadaniem na ziemi jest także to, że w sprawach trudnych trzeba pomagać, że w nieszczęściu trzeba nieść tę pomoc. I to pragnienie pomocy, to wielkie serce zaprowadziło go do Strefy Gazy, gdzie kolejny raz niosąc pomoc z wielkim sercem, z wielką odwagą, został zabity przez izraelskie wojsko.

Chcę powiedzieć bardzo wyraźnie i chcę, aby to wybrzmiało w sposób niezwykle stanowczy. Do tej tragedii i do tego morderstwa nigdy nie powinno dojść. To była zbrodnia wojenna. Nic nie usprawiedliwia tego czynu, którego dokonało izraelskie wojsko. Popieramy stanowisko rządu, jak również oczekujemy śledztwa i zapewnienia stronie polskiej dostępu do wszelkich informacji. Bardzo zasadne jest to, aby polska prokuratura brała aktywny i niczym nieskrępowany udział w prowadzeniu śledztwa. Oczekujemy ze strony Izraela pełnej współpracy i wzięcia odpowiedzialności za to morderstwo, za tę zbrodnię wojenną. Popieramy również żądania wypłaty odszkodowania dla rodziny, oczywiście pod warunkiem, że rodzina będzie oczekiwać takiego zadośćuczynienia.

Wysoki Sejmie! Tę sprawę należy bardzo dokładnie wyjaśnić, a winni, którzy doprowadzili do tej zbrodni, którzy popełnili tę zbrodnię wojenną, powinni być osądzeni i skazani. Tego wymaga sprawiedliwość. Tego wymaga poczucie sprawiedliwości, które również Damiana napędzało do tego, aby nieść pomoc.

Szanowni Państwo! Damian Soból na zawsze pozostanie w naszej pamięci jako ten, który, niosąc pomoc z wielkim sercem, oddał życie. Cześć jego pamięci! (Oklaski)