Wystąpienie: Adam Gomoła

Dziękuję bardzo.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 7 i 8 czerwca 2003 r. odbyło się referendum w sprawie wejścia do Unii Europejskiej. Mam zaszczyt reprezentować w tej Izbie ziemie Śląska Opolskiego, i to właśnie tę najbardziej euroentuzjastyczną część Polski, bo wtedy w naszym województwie współczynnik głosów na tak dla Unii Europejskiej był najwyższy ze wszystkich województw. Reprezentuję też pokolenie, które członkostwem Polski w Unii Europejskiej oddycha od samego początku swojego świadomego życia, i przy okazji tej uchwały chciałbym wyrazić solenne "dziękuję" dla pokolenia naszych ojców, naszych dziadków, którzy są autorami tego wspaniałego sukcesu. Widząc te korzyści, takie jak swoboda przepływu kapitału i usług czy wspólna odpowiedź na zagrożenia wynikające z wielowektorowego ładu światowego, czego przykładem jest chociażby trwająca agresja Rosji na Ukrainę, na pewno nie chcemy żyć w żadnej innej Polsce niż ta w Unii Europejskiej. Tym bardziej chcemy się wystrzegać populistów, którzy próbują podważać to, jak wiele to członkostwo w Unii Europejskiej nam daje.

(Poseł Grzegorz Braun: Precz z eurokomuną! Precz z eurokomuną!)

Ale wejście do Unii Europejskiej, za którym głosowaliśmy w tym referendum, wiązało się także z przyjęciem wspólnej europejskiej waluty. Ponad 3/4 Polek i Polaków w tym referendum głosowało właśnie także za tym.

(Głos z sali: Nieprawda!)

Tej części sali, która tak entuzjastycznie reagowała na fragmenty naszej poprzedniej uchwały o polskim złotym, dedykuję czy może zalecam przysłuchanie się całości tej historii. To historia o tym, kiedy grupa patriotów, widząc niedziałający system w warunkach wysokiej inflacji spowodowanej niekontrolowanym dodrukiem pieniądza, zdecydowała się na reformę, mimo wielu głosów krytyki ze strony tych, którzy chcieli konserwować stary system i wprowadzić czy może powierzyć oszczędności w walucie, którą dysponowali wtedy Polki i Polacy, niezależnemu, dbającemu o stabilność waluty bankowi, wtedy Bankowi Polskiemu. Tak że bardzo serdecznie skłaniam ku refleksji także nad tym. Dziękuję bardzo.