Wystąpienie: Jarosław Wałęsa

Dziękuję.

Panie Marszałku! Nie potrzeba okrągłej rocznicy, żeby zadać pytanie: Quo vadis, Europo? To nie jest pytanie tylko na dzisiaj. To pytanie było stawiane już w 1993 r., kiedy Unia Europejska powstawała. I to nie jest pytanie tylko dla eutuzjastów Unii Europejskiej, ale też dla tych, którzy nie darzą sympatią tej organizacji. To jest pytanie, które musimy zadawać sobie codziennie, ponieważ Unia Europejska to nie jest twór, który był zapisany raz na zawsze. Unia Europejska zmienia się razem z nami. Co my musimy sobie uświadomić tutaj, w Warszawie, to to, że nie jesteśmy już nowym członkiem Unii Europejskiej. Jesteśmy członkiem pełnoprawnym, tak jak każdy inny z 27 krajów. Musimy czerpać z Unii Europejskiej i jednocześnie zdawać sobie sprawę z tego, że z Unii Europejskiej dostaniemy tyle, ile do niej włożymy. Bynajmniej nie mówię tu o kwestii finansowej. Mówię tu o pewnej idei, idei jedności, która nas doprowadziła do tego miejsca, w którym znajdujemy się dzisiaj, teraz. Zastanawiamy się na tym, jak ten projekt powinien ewoluować, tak żeby służył nam wszystkich.

Jedną, najważniejszą rzeczą, którą musimy pamiętać, jest to, że nikt tak naprawdę nie ma patentu na to, jak Unia Europejska powinna wyglądać, bo nikt nigdy w całej historii naszej cywilizacji nie próbował czegoś tak ambitnego. W związku z tym popełniamy błędy w Unii Europejskiej, ale wyciągamy z nich wnioski. A my, dumny naród polski, powinniśmy być czynnym i zaangażowanym członkiem Unii Europejskiej. Pamiętajmy, że Unia Europejska otworzyła dla nas złoty wiek rozwoju. I skoro będziemy korzystali z tych dobrodziejstw, to też podzielmy się naszą mądrością, żeby ta Unia Europejska stawała się silniejsza i lepsza. Wierzę w to, że przez kolejne 20 lat nasza pozycja będzie jeszcze silniejsza. Nie da się zrozumieć idei Unii Europejskiej bez zrozumienia tego, że ona daje nam nie tylko wolność ekonomiczną, ale również poczucie bezpieczeństwa i zaufanie w to, że ten projekt ma przyszłość. Dziękuję serdecznie. (Oklaski)