Wystąpienie: Bartłomiej Dorywalski

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! "Tylko pod krzyżem, tylko pod tym znakiem/ Polska jest Polską, a Polak Polakiem". Od epoki pierwszych chrześcijan krzyż był znakiem wiary w Boga. Otaczany szczególną czcią i uwielbieniem towarzyszy nam od początku polskiej państwowości, który miał miejsce wraz z chrztem Mieszka I. Z krzyżem walczyli przedstawiciele komunistycznej władzy. W bieżącym roku upływa 40. rocznica strajku okupacyjnego w obronie krzyży usuniętych z sal lekcyjnych w dawnym Zespole Szkół Zawodowych we Włoszczowie. Protest kilkuset uczniów stał się swoistego rodzaju symbolem nierównej walki o chrześcijańskie wartości, a ich postawa stała się wzorem do naśladowania dla następnych pokoleń. W odwecie wielu uczestników strajku zostało pozbawionych praw uczniowskich, relegowanych ze szkoły czy niedopuszczonych do matury, co zaważyło na ich całym dorosłym życiu. Za kierowanie protestem zostali skazani księża Marek Łabuda i Andrzej Wilczyński. Dziś, 40 lat później, z ogromnym niezrozumieniem, a wręcz zażenowaniem obserwujemy decyzję władz Warszawy w sprawie usunięcia krzyża z obiektów użyteczności publicznej (Dzwonek), co stanowi de facto powielenie działania komunistycznej władzy. Krzyż zawsze stanowił fundament naszej państwowości. Pozbycie się jego wieszczy upadek nie tylko wartości, ale Polski takiej, w jakiej przez pokolenia żyli nasi przodkowie. Pytanie, do czego zmierzamy. Do laicyzacji państwa, do pseudonowoczesności? Quo vadis, Polonia? (Oklaski)