Wystąpienie: Piotr Kaleta

Bardzo dziękuję.

Pani marszałek, Wysoka Izbo, drodzy rodacy, panie premierze, szanowni państwo, czasami jest tak, a w pana przypadku, panie premierze, często jest tak, że oprócz słów, które się wypowiada, ważne są gesty. I ja dzisiaj zobaczyłem człowieka wystraszonego, człowieka, który jest poważnie wystraszony, którego mimika, twarz pokazywała, że to jest facet, który boi się wszystkiego. I pana ogląda Putin, pana ogląda Łukaszenka. Widzi wystraszonego człowieka, który zamiast być tygrysem, takim zwierzęciem frontowym, jest po prostu, bardzo delikatnie mówiąc, wystraszony. I proszę państwa, to jest bardzo zły element, ponieważ dzisiaj nie usłyszeliśmy nic konkretnego, że możemy być z tym człowiekiem i z jego współpracownikami w naszej ojczyźnie bezpieczni. To jest bardzo niepokojące. To jest bardzo niepokojące.

Ale pewna dygresja, proszę państwa. Czy ta ustawa jest w Polsce potrzebna? Bo paradoksalnie, proszę państwa, wystarczy jeden zapis, tylko jeden zapis, że polski żołnierz ma prawo i obowiązek wtedy, kiedy sam uzna za stosowne, kiedy zagrożone jest jego życie i bezpieczeństwo naszej ojczyzny, użyć broni tak, żeby jej użyć skutecznie (Dzwonek), nawet jeżeli miałaby się polać krew, bo od tego jest żołnierzem i od tego jest obrońcą polskich granic. Dziękuję bardzo. (Oklaski)