Wystąpienie: Małgorzata Gromadzka

Szanowny panie marszałku, Wysoka Izbo, przepisy dotyczące przestępstw o charakterze naruszenia autonomii cielesnej wymagają zmian i dostosowania do współczesnych realiów. Niestety pomimo edukacji, szerokiego dostępu do informacji i nagłaśniania tematyki przez media w dalszym ciągu dochodzi do naruszeń. Biorąc pod uwagę dane statystyczne, problem przestępstw na tle seksualnym w przewadze w dalszym ciągu dotyka kobiet. Konstytucja RP i konwencje międzynarodowe dają kobietom i mężczyznom równe prawa. Niestety w praktyce bywa inaczej. W mojej pracy poselskiej spotykam kobiety, przychodzą do mnie kobiety z małych miejscowości, gdzie pracodawca, często mężczyzna, wykorzystuje swoją przewagę, zależność kobiety, do budowania relacji wykraczających poza sferę zawodową. Niestety wobec stanowczej odmowy ze strony kobiety czy wyraźnego postawienia granic często następuje ze strony przełożonego zemsta i chęć odwetu na podwładnej, chociażby poprzez degradację w odniesieniu do zajmowanego stanowiska, ograniczenie dostępu do szkoleń, pomijanie w awansach czy wreszcie w gratyfikacjach finansowych. (Dzwonek) Jest to poważny, poważny problem. Wtedy kobiety zadają pytania, rozmawiają z psychologiem i psycholog udowadnia takim kobietom, że pocałunek czy zbliżanie się do mnie wbrew mojej woli narusza moją cielesność. Często takie zachowania są lekceważone, zamiatane pod dywan, bo cóż znaczy kobieta w oczach pracodawcy, który ma władzę, szczególnie w małych miejscowościach?

Moje pytanie brzmi: Czy są statystyki, ile przypadków zgłoszenia naruszenia autonomii cielesnej z wykorzystaniem zależności służbowych zostało zgłoszonych, a w ilu przypadkach sprawca naruszenia poniósł karę? Dziękuję bardzo. (Oklaski)