Wystąpienie: Anna Gembicka

Pytania

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Ten projekt ma podobno wzmacniać niezależność Komisji Nadzoru Finansowego. I bardzo dobrze, bo osoba, która nadzorowała banki, fundusze czy instytucje finansowe, nie powinna następnego dnia wykorzystywać swojej wiedzy i kontaktów w interesie rynku.

Ale projekt tworzy bardzo osobliwą hierarchię zagrożeń. Były przewodniczący KNF lub jego zastępca nie będą mogli przez 12 miesięcy przejść do podmiotu, który nadzorowali. Natomiast już po 3 miesiącach będzie mógł pracować dla podmiotu prowadzącego lobbing wobec KNF w sprawach, za które wcześniej odpowiadał.

Dla pracowników UKNF jest podobnie: 6 miesięcy zakazu przejścia do nadzorowanej instytucji, ale tylko 3 miesiące w przypadku lobbingu. 3 miesiące? To nie jest okres, w którym znikają osobiste relacje, znajomość procedur, wiedza o słabych punktach systemu czy wpływ na dawnych współpracowników. To jest czas wystarczający, żeby zmienić wizytówkę z "urzędnik KNF" na "doradca" albo "lobbysta" i wrócić pod drzwi tego samego urzędu.

Rząd zapewne odpowie, że takie jest unijne minimum. Ale minimum nie oznacza zakazu ustanowienia wyższych standardów.

Dlatego pytam: Dlaczego rząd przyjął dokładnie minimalny, 3-miesięczny okres karencji dla lobbystów? Czy przeprowadzono analizę ryzyka wykorzystywania kontaktów i wiedzy przez byłych funkcjonariuszy KNF? Dlaczego tak krótki zakaz ma być dodatkowo rekompensowany nawet pełną wysokością ostatniego wynagrodzenia? I wreszcie: Dlaczego przepisy przejściowe wyłączają z zakazu pracowników, którzy w ciągu 30 dni sami wystąpią o rozwiązanie stosunku pracy? Czy to nie jest furtka dla tych, których nowe przepisy miały przecież objąć?

Nadzór finansowy ma być niezależny nie przez 90 dni, ale na tyle długo, aby Polacy mogli w tę niezależność rzeczywiście wierzyć.