Wystąpienie: Patryk Wicher

Szanowny Panie Marszałku! Pani Minister! Szanowni Państwo! Jest duża różnica w stosunku do poprzedniej ustawy, która nie weszła w życie, a polega ona, drodzy państwo, na solidarności grupy zawodowej. Tzw. danina solidarnościowa to jest rozwiązanie, które nie wywoływałoby takich kontrowersji, gdyby było wdrożone przez panią minister. Wystarczy wprowadzić 1% od wszystkich gaż artystów, którym się lepiej wiedzie, np. powyżej 5 tys. zł. Tylko 1% na tzw. fundusz solidarnościowy kultury. Dodatkowo wystarczyłoby przełożyć 10% opłaty reprograficznej na ten fundusz i np. środki z ZAiKS-u lub inne środki zdzierane z przedsiębiorców i obywateli, gdy sobie puszczą muzykę na jakimś koncercie, jakimś wydarzeniu we własnym lokalu. Potężne tysiące złotych są zdzierane. A wystarczyłoby wpłacić z nich po 10% na tę daninę solidarnościową. Z tego można by płacić na kulturę. Jednak moja droga pani minister wolała chaos komunikacyjny, woli kastę, nie wiadomo jak powoływaną komisję (Dzwonek) oczywiście o określonym profilu ideologicznym, która będzie wybierała artystów. Tylko właśnie ilu artystów? Mamy 2,5 tys. artystów. Ilu wybierzecie? (Oklaski)