Wystąpienie: Henryk Szopiński

Pani marszałek, Wysoka Izbo, mamy czas wakacji. Dobra pogoda i wysokie temperatury zachęcają do korzystania z wypoczynku nad wodą. Jednak zbyt często wypoczynek, radość i zabawa kończą się dramatycznie. W ubiegłym roku utonęło w Polsce 419 osób, od 1 kwietnia br. już 135 - to dużo, zdecydowanie za dużo. W Polsce ratownictwem wodnym zajmują się specjalistyczne organizacje: Wodne Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe, Mazurska Służba Ratownicza oraz służby państwowe: straż pożarna i Policja. Tylko największa z nich - WOPR zrzesza ponad 70 tys. osób, ale czy to wystarczy? Czy te służby mają w tym zakresie odpowiednie wsparcie ze strony państwa? Zdaniem kontrolerów NIK organizacje ratownictwa wodnego działają dobrze i z zaangażowaniem wykonują swoje zadania. Jednak tak istotna dziedzina jak zapewnienie bezpieczeństwa nad wodą nie może opierać się jedynie na dobrej woli i zaangażowaniu poszczególnych ludzi oraz sprawności samorządów i organizacji ratowniczych. Niezbędne są zmiany w prawie, chociażby przyznanie świadczenia ratowniczego ratownikom wodnym, którzy działają społecznie. Generalnie ratowników brakuje, a to świadczenie mogłoby przyczynić się do zwiększenia liczby ratowników wodnych w sezonie letnim. Takie świadczenia mają przecież strażacy ochotnicy czy nieetatowi ratownicy górscy. Dzisiaj ratownicy wodni mają zbyt małe wsparcie ze strony państwa, brakuje nowoczesnej ustawy, pieniędzy i zintegrowanego wieloletniego (Dzwonek) programu edukacji dzieci i młodzieży, którego celem byłaby nauka zasad bezpiecznego zachowania nad wodą, w wodzie i na wodzie. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że jednorazowe akcje edukacyjno-informacyjne przed wakacjami to za mało. Jeżeli to się nie zmieni, liczba utonięć w Polsce będzie tylko rosła. Dziękuję bardzo. (Oklaski)