Wystąpienie: Zbigniew Bogucki

Dziękuję.

Szanowna pani marszałek, Wysoki Sejmie, to bardzo dobrze, że Wysoka Izba pochyla się nad tą ważną, a z drugiej strony niezwykle tragiczną rocznicą, wpisującą się w trudną polską historię, w trudne polskie drogi, szczególnie po II wojnie światowej, kiedy po 1945 r. do Polski nie wróciła wolność, tylko w Polsce jedno zniewolenie zastąpiło drugie. Dzisiaj niestety próbuje się ten czas relatywizować, pokazywać jako śmieszny, zabawny, może komiczny. Poznański Czerwiec przypomina, że to były konkretne tragedie konkretnych ludzi, konkretnych rodzin, konkretnych miast. Nie zapominajmy, że ten Czerwiec, jak już mówiłem, wpisuje się w tę drogę do wolności. Dobrze, że dzisiaj czy w najbliższych dniach podejmiemy tę uchwałę, dobrze, że są upamiętnienia, tablice, pomniki. (Dzwonek) To wszystko jest ważne, ale najważniejsza jest nasza pamięć, to, co pozostanie w naszych sercach i umysłach.

I na koniec: sprawiedliwość. Przecież i w tej Izbie są ludzie, którzy ten zbrodniczy system legitymizowali. Dziękuję bardzo. (Oklaski)