Wystąpienie: Anna Dąbrowska-Banaszek

Panie marszałku, wysoki Sejmie, bardzo dziękuję wszystkim, którzy dzisiaj głosowali przeciw nowelizacji Kodeksu karnego dotyczącej depenalizacji i dekryminalizacji aborcji. Takie głosowanie to głosowanie za życiem. Bardzo dziękuję.

Teraz przedstawię moje oświadczenie, które na dzisiaj przygotowałam. Dzisiaj, 12 lipca obchodzimy Dzień Walki i Męczeństwa Wsi Polskiej. W okresie II wojny światowej polska wieś odegrała trudną do przecenienia rolę. Już we wrześniu 1939 r. jej mieszkańcy udzielali pomocy wojennym uchodźcom i żołnierzom Wojska Polskiego. Wieś była oparciem dla pierwszego partyzanckiego ugrupowania - Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego mjr. Henryka Dobrzańskiego "Hubala".

Mimo grożących represji i prześladowań wieś polska wykazywała się patriotyczną postawą przez cały okres wojny. Jej mieszkańcy wchodzili w skład wielu ugrupowań konspiracyjnych. Wieś żywiła mieszkańców miast i oddziały partyzanckie, udzielała schronienia Polakom wysiedlonym ze swoich siedzib przez okupanta i przechowywała ukrywających się Żydów. Za tę patriotyczną postawę zapłaciła ogromną cenę. Spacyfikowanych zostało 817 polskich wsi. Ich mieszkańców rozstrzeliwano, wywożono do obozów koncentracyjnych i na przymusowe roboty do III Rzeszy, a dobytek rabowano i niszczono. Palono domostwa i całe wsie.

Symbolem walki i męczeństwa mieszkańców polskiej wsi jest Michniów w województwie świętokrzyskim, który za pomoc niesioną partyzantom został spalony, a jego mieszkańcy w okrutny sposób (Dzwonek) wymordowani 12 i 13 lipca 1943 r. Najmłodsza ofiara pacyfikacji, Stefanek Dąbrowa, miała zaledwie 8 dni. Dla ocalenia od zapomnienia, upamiętnienia zasług polskiej wsi w walce z okupantem, jej patriotycznej postawy i okrutnych cierpień w czasie II wojny światowej datę tych wydarzeń, 12 lipca, uznano za symboliczny dzień pamięci, walki i męczeństwa wsi polskiej. Pamiętamy. Chwała bohaterom! (Oklaski)