Wystąpienie: Witold Tumanowicz

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tożsamość narodu budowana jest m.in. na pamięci o jego losach, także tych najbardziej tragicznych. W przyszłym roku upłynie 85 lat od popełnienia przez rosyjskich komunistów zbrodni katyńskiej. Wiosną 1940 r. w wielu miejscach kaźni, m.in. w Katyniu, Charkowie, Miednoje, Bykowni, Kalininie, Mińsku, Ostaszkowie, Starobielsku, Kozielsku, komunistyczni oprawcy dokonali mordu na niemal 22 tys. polskich oficerów, funkcjonariuszy i przedstawicieli inteligencji.

Wieloetniczne imperium sowieckie, zdominowane przez Rosjan, ale z wyraźną rolą także narodów kaukaskich, Ukraińców i Żydów, opętane totalitarnym, komunistycznym systemem, dokonało zbrodni katyńskiej, chcąc pozbawić Polskę elity zdolnej do zarządzania państwem, wojskiem i społeczeństwem. Celem było przygotowanie spodziewanych po zakończeniu wojny długoletnich rządów komunistycznych i zdławienie polskiego oporu w zarodku. Analogiczną politykę eksterminacji polskiej inteligencji prowadzili również od września 1939 r. Niemcy. Wśród ofiar znalazły się osoby ze wszystkich opcji politycznych: od zwolenników PPS po narodowców, na czele z przedstawicielem władz endeckiego Obozu Wielkiej Polski, gen. Stanisławem Hallerem. Z rąk sowieckich ginęli żołnierze i cywile. Pomordowanych łączyło polskie pochodzenie, wrogość do komunizmu i przywódcza rola w ramach narodu.

Od katyńskiego ludobójstwa minęło przeszło 80 lat, lecz niestety wciąż nie udało się poznać wszystkich faktów dotyczących tej zbrodni. Nieznane pozostają prawie 4 tys. nazwisk ofiar. Nieodnalezione pozostają miejsca pochówku ofiar z tzw. białoruskiej listy katyńskiej i ukraińskiej listy katyńskiej. Inne szczegóły zbrodni i okoliczności również muszą zostać zbadane przez historyków. Działania te niestety blokuje utajnienie akt w rosyjskich archiwach.

Polacy są narodem, który został niezwykle ciężko doświadczony w czasach II wojny światowej, gdy padł ofiarą ludobójstw ze strony Niemców, Ukraińców, Litwinów - Ponary - i Rosjan. W 85. rocznicę zbrodni katyńskiej w szczególny sposób przypominamy pamięć ofiar zbrodniczej polityki ZSRR. Zbrodnia katyńska jest bodaj najmocniej pamiętana, ale konieczne jest przypominanie również pozostałych sowieckich zbrodni na Polakach, takich jak tzw. operacja polska NKWD - deportacje w głąb Rosji, masakry więzienne oraz terror związany z wprowadzeniem i umacnianiem władzy komunistycznej w Polsce po II wojnie światowej. Zbrodnie te wpisują się w wielowiekową historię antypolskiej polityki rosyjskiej.

Na szczególne potępienie zasługuje fakt, że zbrodnicza ideologia komunistyczna, która przyświecała sprawcom zbrodni katyńskiej, jest wciąż wyznawana. Pamięć o ZSRR powraca w Rosji, która usiłuje odbudować dawne imperium. Rosyjscy politycy domagają się przywrócenia czerwonego sztandaru jako flagi państwowej. Na demonstracjach zaś pojawiają się portrety Stalina i Lenina. Tuż przed inwazją na Ukrainę według sondażu aż 62% Rosjan żałowało, że rozwiązano ZSRR. (Dzwonek)

Wobec powyższych istnieje wyraźna potrzeba wzmocnienia pamięci o zbrodniach komunistycznych popełnionych przez Rosjan na Polakach. Przyczynić się może do tego niniejsza uchwała Wysokiego Sejmu. Konfederacja uchwałę poprze. Nigdy więcej komunizmu, nigdy więcej rosyjskich zbrodni na Polakach. Wieczna pamięć pomordowanym bohaterom. Hańba ich oprawcom. (Oklaski)