Wystąpienie: Urszula Augustyn

Bardzo dziękuję.

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Tak, to jest przywilej komisji kultury, że na wniosek różnych środowisk ma możliwość wybrania patronów, którzy danemu rokowi będą patronować.

W roku 100. rocznicy śmierci Stefana Żeromskiego będziemy mogli więcej uwagi, więcej czasu poświęcić Stefanowi Żeromskiemu, człowiekowi, którego twórczość nie tylko wzbogaciła naszą literaturę, ale także kształtowała świadomość narodową i społeczną Polaków. Bo to prawda, że był pisarzem, który w swoich dziełach ukazywał piękno i złożoność polskiej duszy. Jego prace, pełne głębokiej refleksji nad losem jednostki i narodu, odzwierciedlały troski i nadzieje Polaków w bardzo trudnych czasach zaborów, odzyskiwania niepodległości oraz budowy nowej, wolnej Polski. Żeromski był mistrzem w ukazywaniu skomplikowanych relacji międzyludzkich oraz społecznych. Jego powieści stanowią niezapomniane świadectwo epoki, w której żył i pracował. On nie tylko portretował rzeczywistość, ale także inspirował do walki o lepszą przyszłość, ucząc empatii, odwagi i odpowiedzialności za losy innych.

Upłynęło od jego śmierci 100 lat, ale myślę, że Polacy wciąż są tacy sami i wartości, które były dla nich ważne, też są te same. Przecież dzisiaj także dla nas ważne jest budowanie tożsamości narodowej, nieustająca walka o sprawiedliwość społeczną, a także ciągła konieczność reform. Dziś podobnie jak wtedy Polacy poszukują dróg do lepszego jutra, starając się znaleźć równowagę pomiędzy tradycją a nowoczesnością, między wolnością jednostki a dobrem wspólnym. W czasach Żeromskiego podobnie jak dzisiaj kluczowe było dążenie do rozwiązywania konfliktów i szukanie jedności. Jego twórczość jest świadectwem, że jedność i porozumienie są fundamentami budowy silnego i sprawiedliwego społeczeństwa.

To Żeromski w swoich utworach ukazywał, jak ważne jest podejmowanie trudnych tematów i walka o prawdę. Jego postaci przecież często zmagały się z dylematami moralnymi i społecznymi, które i dzisiaj są nam bliskie, a na pewno nie są nam obce.

Może więc warto, proszę państwa, wykorzystać rok Żeromskiego do tego, by jego twórczość była dla nas inspiracją do walki o sprawiedliwość i nieustępliwość w dążeniu do prawdy. Współczesna Polska podobnie jak w czasach Żeromskiego potrzebuje dialogu, zrozumienia i współpracy, aby przezwyciężać podziały. Niech więc ten rok, rok Żeromskiego stanie się czasem refleksji nad wartościami, które on propagował w swojej twórczości: nad solidarnością, sprawiedliwością społeczną, miłością do ojczyzny. Dzisiejsza obecność m.in. wnioskodawców czy też inspiratorów tego, żeby to był rok Żeromskiego, licealistów, młodych ludzi napawa mnie ogromną nadzieją, że potrafimy z przeszłości czerpać to, co najważniejsze, i będziemy na tych wnioskach budować wspólną przyszłość. Wykorzystajmy jak najlepiej Rok Stefana Żeromskiego. Dziękuję. (Oklaski)