Wystąpienie: Tadeusz Samborski

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zawsze, kiedy odchodzi artysta, serce nasze przepełnia się żalem i bólem. Ten ból się potęguje zwłaszcza wtedy, kiedy odchodzą artyści takiej miary, jakim był Wiesław Bednarek, znakomity polski śpiewak oporowy, baryton. Przed kilkoma dniami zmarł, a 2 sierpnia na cmentarzu Powązkowskim, wojskowym przyjaciele i sympatycy, wielbiciele jego talentu i głosu odprowadzą go do wieczności.

Wiesław Bednarek pracował w znakomitych teatrach operowych. Przez wiele lat był pierwszoplanowym barytonem w Teatrze Wielkim w Warszawie, ale pracował także w Operze Śląskiej w Bytomiu, w Teatrze Wielkim w Łodzi. Znały go też tłumy wielbicieli, występował na scenach: w Berlinie, w Wiedniu, w Londynie, w Jerozolimie i w wielu innych miastach europejskich.

Pragnę go pożegnać w imieniu Stowarzyszenia Kulturalnego "Krajobrazy" w Legnicy, które to stowarzyszenie organizuje coroczny festiwal romansu - barwy miłości różnych narodów. I pan prof. Wiesław Bednarek był patronem artystycznym od wielu lat tegoż festiwalu. Żegnam go w imieniu grupy artystów związanych z tym festiwalem. Żegnam go też jako poseł ziemi legnickiej, z którą był prof. Bednarek zaprzyjaźniony. Sądzę, iż całym swoim życiem zasłużył na to, żeby z tej trybuny sejmowej pożegnać go i powiedzieć tych kilka bardzo szczerych i serdecznych zdań. Proszę przyjąć (Dzwonek), mówię do małżonki i córki, wyrazy serdecznego współczucia i serdeczne kondolencje. Był to człowiek niezwykle utalentowany, zacny, wartościowy i jego odejście napełniło smutkiem serca wielu Polaków. Dziękuję bardzo, pani marszałek. (Oklaski)