Wystąpienie: Dorota Arciszewska-Mielewczyk

Panie Marszałku! Ten traktat jest martwy, a uchwała jest serwilistyczna i bezrefleksyjna. Zamiast uczcić fakt podpisania go, należałoby zadać pytania. Dlaczego pomimo przyznanych od 2023 r. środków federalnych na naukę języka polskiego jako ojczystego nie zostało do dziś wydane rozporządzenie wykonawcze określające sposób realizacji art. 25? Dlaczego po ponad 35 latach od podpisania traktatu nie istnieją federalne przepisy wykonawcze regulujące wsparcie struktur polonijnych realizujących cel art. 20 i 21 ani nie utworzono stałego federalnego mechanizmu finansowania organizacji polonijnych? Jakie przeszkody prawne uniemożliwiają finansowanie przez rząd federalny pozaszkolnych ośrodków nauczania języka polskiego, skoro nie należą one do systemu szkolnictwa landowego ani nie naruszają kompetencji krajów związkowych? Dlaczego po 35 latach od wejścia w życie traktatu Polonia nadal postrzegana jest przede wszystkim jako grupa migrantów, a nie jako wspólnota traktatowa, której prawa do języka (Dzwonek), kultury i własnych instytucji zostały zagwarantowane w art. 20 i 21? Dlaczego tolerujecie rozporządzenie Göringa z 1940 r. delegalizujące i konfiskujące majątek polskich organizacji, m.in. Związku Polaków w Niemczech? (Oklaski)