Wystąpienie: Sławomir Ćwik

Dziękuję.

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam zaszczyt w imieniu klubu Polska 2050 przedstawić stanowisko klubu wobec projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług i kilku innych ustaw, druk nr 656.

Przedmiotem projektu jest implementacja dwóch dyrektyw Rady: dyrektywy 2020/285 z dnia 18 lutego 2020 r. i dyrektywy 2022/542 z dnia 5 kwietnia 2022 r. W porównaniu z innymi dyrektywami, które ostatnimi czasy przyjmowaliśmy jako projekty rządowe, te różnią się jedną kwestią. Różnią się tym, że implementujemy je w terminie, dlatego że termin implementacji tych aktów prawnych upływa z końcem grudnia 2024 r. Do chwili obecnej faktycznie musieliśmy implementować przepisy, których rząd Prawa i Sprawiedliwości nie implementował w terminie, narażając Polskę na konieczność, obowiązek zapłacenia kar za brak implementacji prawa unijnego do prawa krajowego. To nie były tylko kary obciążające nasz budżet państwa, ale bardzo często one były także ze szkodą dla polskich obywateli i podatników.

Jeśli chodzi o kwestię merytoryczną dotyczącą tych dwóch dyrektyw, jedna z nich dotyczy korzystania ze zwolnienia z podatku VAT przez podatników, którzy mogą z tego skorzystać zgodnie z prawem polskim, jeżeli ich obrót roczny nie przekracza 200 tys. zł, i dokonują tego w oparciu także o dyrektywę Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w odniesieniu do procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw oraz rozporządzenie Unii nr 904/2010 w odniesieniu do współpracy administracyjnej i wymiany informacji do celów monitorowania i prawidłowego stosowania procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw. To dzisiejsze rozwiązanie także jest oparte o dyrektywę, natomiast ta nowa dyrektywa ma na celu uwzględnienie faktu, że w coraz większym stopniu handel i świadczenie usług mają charakter transgraniczny. Zasadne jest uwzględnienie faktu, że nabywcy towarów czy też usług mogą być w różnych krajach członkowskich Unii, w związku z czym zasadne jest, aby podatnik, który chce skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług ze względu na niewielki rozmiar prowadzonej działalności, mógł korzystać z tego zwolnienia nie tylko w kraju siedziby, ale także w innych krajach członkowskich, jeżeli spełni warunki określone w przepisach tychże krajów członkowskich. Umożliwi mu to implementacja dyrektywy nr 2020/285, która jest przedmiotem przedłożonego projektu ustawy.

Druga kwestia to implementacja dyrektywy nr 2022/542 z kwietnia 2022 r., także z terminem implementacji do końca grudnia 2024 r. Przewiduje ona uregulowanie kwestii miejsca świadczenia usług. Dzisiaj miejscem zapłacenia podatku jest siedziba firmy, a właściwie nie siedziba firmy, ale jest nim miejsce świadczenia usługi. W dyrektywie ustawodawca zwrócił uwagę na to, że w związku z rozwojem technologii i coraz częstszym świadczeniem usług wirtualnych nabywca tejże usługi nie musi być w miejscu jej świadczenia, ale może być w całkowicie innym kraju członkowskim. Aby nie wywoływać negatywnych skutków dla konkurencji między przedsiębiorstwami, zasadne jest, aby w przypadku usług świadczonych na rzecz podatników w sposób wirtualny, takich jak usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, które właśnie są świadczone na rzecz konsumentów w sposób wirtualny, miejscem opodatkowania było miejsce pobytu siedziby podatnika, tego nabywającego tę usługę, a nie miejsce jej wykonywania. Poza tym projekt przewiduje także przepisy dostosowujące w ustawie o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, ustawy - Kodeks karny skarbowy i o Krajowej Administracji Skarbowej. (Dzwonek)

Z związku z tym, że popieramy ten projekt i wprowadzenie tej implementacji prawa unijnego, w imieniu klubu Polska 2050 wnioskuję o przekazanie projektu do prac w komisji. (Oklaski)