Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Organizowanie nielegalnego przekraczania granicy dla pieniędzy nie jest pomocą drugiemu człowiekowi. To działalność przestępcza, która żeruje na biedzie, strachu i desperacji. To biznes, w którym człowiek staje się towarem, a jego zdrowie i życie są podporządkowane rachunkowi zysków. Szczególnie dramatyczne jest to wtedy, gdy wśród przewożonych osób są dzieci, rodziny oraz osoby zależne od przemytników. Przeładowane samochody, niebezpieczne pościgi, przewóz bez dostępu do wody, jedzenia i pomocy medycznej, porzucanie ludzi w lasach albo na poboczach dróg - to nie są abstrakcyjne zagrożenia. To realne skutki działania grup przestępczych. Dlatego popieram kierunek tego projektu.

Jeżeli główną motywacją sprawcy jest korzyść majątkowa, państwo powinno uderzać właśnie w ekonomiczne podstawy tego procederu. Obowiązkowa grzywna w wysokości 100 tys. zł, przepadek przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa oraz przepadek pojazdu mają wysłać jasny sygnał: przemyt ludzi nie może się opłacać. Sama kara pozbawienia wolności nie zawsze jest wystarczająca. Zwłaszcza gdy sprawca zakłada, że nie zostanie wykryty albo że otrzyma karę z warunkowym zawieszeniem. Kara finansowa i utrata narzędzi wykorzystywanych do przestępstwa mogą być znacznie bardziej odczuwalne i skuteczniej odstraszać osoby werbowane przez grupy przestępcze.

Jednocześnie w trakcie dalszych prac trzeba zadbać o precyzję przepisów. Musimy chronić prawa osób trzecich, właścicieli pojazdów, którzy nie mieli związku z przestępstwem, i zapewnić, aby sankcje były stosowane sprawiedliwie.

Nie może być jednak wątpliwości co do celu tej ustawy: trzeba odbierać przemytnikom zyski, środki transportu i zaplecze logistyczne. Dlatego popieram skierowanie projektu do dalszych prac.