Wystąpienie: Barbara Bartuś

Oświadczenie poselskie w 78. rocznicę śmierci Stefanii Łąckiej - bohaterki z obozu Auschwitz-Birkenau, znanej jako "anioł z Auschwitz"

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Dzisiaj, 7 listopada, mija 78. lat od śmierci Stefanii Łąckiej - więźniarki obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz służebnicy Bożej Kościoła katolickiego.

Stefania Łącka urodziła się w święto Objawienia Pańskiego 6 stycznia 1914 r. w Woli Żelichowskiej w powiecie Dąbrowa Tarnowska, w głęboko wierzącej rodzinie katolickiej Antoniego i Agnieszki. W rodzinnym domu rodzice dali młodej Stefanii żywy przykład wiary i szacunku do bliźnich. Pomimo tego, że w domu było biednie, rodzina zawsze pomagała innym potrzebującym, zwłaszcza dzieciom, które mogły zawsze liczyć na ciepły posiłek.

Stefania Łącka pobierała naukę najpierw w Woli Żelichowskiej, potem w Gręboszowie i w Dąbrowie Tarnowskiej. Jako młoda uczennica otrzymywała liczne nagrody książkowe - nie tylko za wyniki w nauce, ale też za zaangażowanie społeczne. W czasach szkolnych była m.in. redaktorką szkolnego miesięcznika "Złota Nić", rozwijając swoje zainteresowania w dziedzinie dziennikarstwa. W latach nauki w I Prywatnym Seminarium Nauczycielskim Żeńskim im. Bł. Kingi w Tarnowie Stefania aktywnie działała jako prezes Sodalicji Mariańskiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Żeńskiej. Maturę zdała w 1933 r.

W 1934 r. rozpoczęła pracę jako dziennikarka, a później za sprawą ks. Piotra Halaka, proboszcza gręboszowickiego, dostała się do redakcji diecezjalnego czasopisma "Nasza Sprawa", które powołał bp Franciszek Lisowski. Była odpowiedzialna za wydawanie specjalnego dodatku dla dzieci "Króluj nam Chryste", łącznie pisząc ponad 700 artykułów.

Po wybuchu II wojny światowej Stefania, wraz z całą redakcją drukarni, w której rozpoczęła wówczas pracę, włączyła się w konspiracyjną działalność wydawniczą. W 1941 r. została aresztowana przez gestapo i osadzona w tarnowskim więzieniu. Podczas pobytu w więzieniu była wielokrotnie przesłuchiwana, wykazując się ogromną siłą woli - pomimo licznych tortur nie zdradziła swoich współpracowników w konspiracji, dając świadectwo niewzruszonej wierności, lojalności i oddaniu sprawie na rzecz wolnej Polski.

W 1942 r. trafiła do Auschwitz-Birkenau - miejsca, które stało się symbolem niewyobrażalnego cierpienia. Została oznaczona numerem 6886. W niewoli pracowała jako pielęgniarka i sekretarka w obozowym szpitalu. Dzięki swojej biegłej znajomości języka niemieckiego mogła pomagać osobom najciężej dotkniętym obozowym reżimem. W tym piekle na ziemi, gdzie ludzka godność była deptana na każdym kroku, Stefania Łącka stała się dla współwięźniarek opiekunką i duchową przewodniczką. Nazywano ją "ziemskim aniołem stróżem". Pomagała, gdy tylko mogła, manipulując dokumentacją w obozie zagłady, aby ocalić kobiety przed selekcją. Ukrywała chorych, a także chrzciła noworodki, co stanowiło wielkie ryzyko w tamtych warunkach. Mimo tylu krzywd, jakich doznała podczas uciemiężenia, Stefania Łącka nigdy nie wyrażała się z nienawiścią o Niemcach.

Był 1942 r., koniec czerwca, kiedy podczas prac polowych w obozie Auschwitz-Birkenau uciekła więźniarka. Kara okazała się najsurowsza - stanie na baczność wszystkich kobiet przez dwie doby na placu apelowym w oczekiwaniu na rozkaz stracenia. Co dziesiąta miała zostać wyznaczona na śmierć, pozostając do końca w niepewności. Stefania powiedziała wtedy do współwięźniarki Heleny Panek: "Nie martw się, Helenko, gdyby wyczytali twój numer, ja wystąpię z szeregu". Wyobraźmy sobie tę odwagę, którą Stefania miała w sobie, oferując, by dobrowolnie stanąć na linii śmierci, zastępując swoją przyjaciółkę. Ten akt poświęcenia, przepełniony miłością i oddaniem, uczynił z niej symbol niezłomności. Na szczęście władze w Berlinie nie zgodziły się na wyrok obozowych zarządców. Uznano to za cud.

W maju 1945 r., wyzwolona z obozu, Stefania Łącka powróciła do rodzinnych stron i podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, jednak jej organizm, wyniszczony pobytem w obozie zagłady, nie wytrzymał skutków przebytej gehenny. Zmarła w listopadzie 1946 r., mając niespełna 33 lata.

8 września 2021 r. w bazylice katedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie odbyła się sesja rozpoczynająca proces beatyfikacyjny Stefanii Łąckiej i od tej chwili zostaje ona ogłoszona służebnicą Bożą. Dnia 4 czerwca 2024 r. w kaplicy Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie zakończył się proces na szczeblu diecezjalnym, a w chwili obecnej akta procesowe są w posiadaniu watykańskiej Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych w celu dalszego postępowania kanonicznego.