Wystąpienie: Antoni Macierewicz

To wspaniałe: państwo mieliście 4 godziny, ja miałem 10 minut, a teraz - tylko minutę.

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

To nie jest sala sądowa. Ma pan minutę.

Poseł Antoni Macierewicz:

Ilość kłamstw, które formułowaliście, była nieprawdopodobna. Te, które dotyczą kompetencji członków komisji... To ludzie najwybitniejsi zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Polsce oraz w Australii, wybitni, którzy zajmują się zarówno badaniem materiałów wybuchowych, eksplozji, jak i badaniem samolotów i zniszczeń samolotów. W Polsce, jak słusznie, trafnie tutaj powiedział pan minister, nie było w ogóle nikogo, kto by taką katastrofą się kiedykolwiek zajmował. Nikogo. Żadnego takiego kompetentnego człowieka.

Ilość nieprawdopodobnych rzeczy tutaj była największa. Ale powiem o jednej sprawie, jeżeli pozwolicie, dlatego że ona naprawdę jest (Dzwonek) niesłychanie ważna.

(Wicemarszałek wyłącza mikrofon, poseł przemawia przy wyłączonym mikrofonie)

(Głos z sali: Koniec kłamstw.)

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Dziękuję, panie pośle. Prosiłam, żeby pan w ciągu minuty...

(Wypowiedź poza mikrofonem)

Panie pośle, miał pan minutę, a po minucie pan dopiero doszedł do tego. Dziękuję bardzo.

Poseł Antoni Macierewicz:

...o oszustwach pana Laska...

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Dziękuję bardzo. Proszę zejść z mównicy.

Poseł Antoni Macierewicz:

...o oszustwach, które doprowadziły do tego, że pana Millera raport jest fałszywy od początku do końca, ponieważ w ekspertyzie Smallgis, która stwierdzała jednoznacznie...

(Głos z sali: Tuska pan przeproś.)

...że był właśnie wybuch, on to zmienił na: pożar.

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Panie pośle...

Poseł Antoni Macierewicz:

Tak wyglądała praca pana Millera.

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Drugi raz panu czytam, że na podstawie...

O, dziękuję. Nie muszę czytać.

Poseł Antoni Macierewicz:

Bardzo pani dziękuję za to, że rzeczywiście mogę coś powiedzieć. Bardzo dziękuję.

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Dziękuję bardzo. Bardzo się cieszę, że jest pan mi wdzięczny, ale proszę opuścić mównicę.

Poseł Antoni Macierewicz:

A wam po prostu współczuję. Naprawdę, mówię teraz zupełnie serio, współczuję.

(Głos z sali: I vice versa.)

Rozumiem wasze uwarunkowania polityczne. Tak jak współczułem wam wtedy, gdy w czasach komunizmu...

(Głos z sali: Będziesz pan siedział.)

...nie mieliście odwagi walczyć o niepodległość. Dziękuję bardzo. (Oklaski)

(Poseł Anna Paluch: A ty nie mdlej, jak cię prokuratura przychodzi aresztować.)