Wystąpienie: Marcelina Zawisza

Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Polska jest jednym z krajów o największej liczbie psów i kotów. W ponad połowie gospodarstw domowych mieszka pies. 40% rodzin mieszka razem z kotem. Polki i Polacy kochają swoje zwierzęta, chcą dla nich jak najlepiej. To często nasi przyjaciele, nasza rodzina. Gdy zachorują, potrafimy wydać ostatnie pieniądze, by je wyleczyć. My troszczymy się o nie, a one o nas. Ale niestety nie zawsze tak jest. Pani marszałek mówiła z własnego doświadczenia o tym, co widziała jako lekarka weterynarii. Mieszkańcy naszego kraju też to widzą. Dlatego zareagowali na wezwanie organizacji prozwierzęcych i tłumnie udali się w miejsca, gdzie były zbierane podpisy, i wspólnie sprawili, że projekt: stop łańcuchom może być procedowany w polskim parlamencie. Musieli zadać sobie trud dotarcia do wolontariuszy, następnie obdarzyć ich zaufaniem, przekazać swoje dane osobowe i podpisać się własnoręcznie, bo poparcia oczywiście nie można było udzielić przez Internet. Ponad 0,5 mln obywateli i obywatelek uznało, że należy zwiększyć ochronę prawną zwierząt towarzyszących, dzikich i niektórych hodowlanych. Popieramy zakaz trzymania zwierząt na uwięzi, obowiązek czipowania psów i kotów, uregulowanie opieki nad bezdomnymi zwierzętami przez gminy, lepszą kontrolę nad schroniskami, wyeliminowanie pseudohodowli psów i kotów, podwyższenie kar za zabicie lub znęcanie się nad zwierzęciem oraz zakaz używania fajerwerków hukowych.

Różne środowiska zgłaszają potrzebę dyskusji na temat konkretnych przepisów ustawy. Chcemy, aby Wysoką Izbę opuściło dobrej jakości prawo, które będzie chroniło życie i dobrostan zwierząt w Polsce, ale apelujemy, żeby nad tą ustawą procedować szybko, nie tylko dlatego, żeby nie zmarnować potencjału obywatelskiego, ponieważ 0,5 mln podpisów to jest naprawdę imponująca liczba, ale przede wszystkim dlatego, że naszym obowiązkiem jest wprowadzić prawo, które będzie chronić zwierzęta, które zapewni im nie tylko dobrostan, ale też uchroni je przed krzywdą i przed tym, co spotyka je dzisiaj. Każdą osobę, która podniesie rękę na zwierzę, prawo nie tylko dosięgnie, ale również ukarze sprawiedliwie, tak żeby odstraszyć tych, którzy będą chcieli działać w ten sposób w przyszłości.

Naszym obowiązkiem jako tej Izby przy procedowaniu nad projektem obywatelskim, który ma w sobie wielką dozę wrażliwości na krzywdę naszych przyjaciół, naszej rodziny, naszych zwierząt, jest procedowanie sprawne. Dlatego apeluję do wszystkich klubów, żebyśmy zrobili wszystko, co w naszej mocy, żeby ten projekt nie wylądował w żadnej zamrażarce, komisyjnej czy podkomisyjnej, tylko żeby jak najszybciej wszedł w życie. Bo jesteśmy to winni nie tylko tym wszystkim, którzy pod tym się podpisali, ale także wszystkim zwierzętom, które do tej pory nie były odpowiednio chronione. Dziękuję. (Oklaski)