Wystąpienie: Jarosław Sachajko

Wyjątkowo Spostrzegawczy, Wielce Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Popieramy kierunek procedowanej ustawy. Polacy powinni mieć możliwość prostszego oszczędzania i inwestowania. Potrzebujemy budowania krajowego kapitału, potrzebujemy zachęty do długoterminowego odkładania pieniędzy, potrzebujemy instrumentów, które pozwolą obywatelom chronić oszczędności przed inflacją i pracować na własny majątek.

Pozytywnie oceniam także rozwiązanie, zgodnie z którym projekt przewiduje osoby uprawnione na wypadek śmierci inwestującego oraz możliwość wypłat transferowych między instytucjami. To ważne. Obywatel musi wiedzieć, że jego pieniądze nie przepadają, że mogą być przeniesione i że rodzina ma jasną ścieżkę dostępu do tych środków.

Szczególnie chcę poprzeć wniosek mniejszości. Propozycja, aby zwolnienie podatkowe obejmowało do 100 tys. zł szerszego katalogu aktywów, jest rozwiązaniem lepszym, prostszym i bardziej przyjaznym dla obywatela. Jeżeli naprawdę chcemy zachęcić Polaków do oszczędzania, nie możemy robić tego przez system pułapek, limitów, wyjątków i dzielenia aktywów na kilka koszyków niezrozumiałych dla zwykłego człowieka.

Poparcie dla kierunku nie oznacza ślepej zgody na każde rozwiązanie, bo w tym projekcie są też poważne zagrożenia. Po pierwsze, to nie może stać się nowym podatkiem majątkowym. Podatek od wartości aktywów, a nie od realnego zysku, oznacza, że obywatel może zapłacić daninę nawet wtedy, gdy poniesie stratę. To jest niebezpieczna filozofia: ryzyko po stronie obywatela, zysk systemu fiskalnego i państwa pewny.

Po drugie, państwo dostaje coraz dokładniejszy obraz prywatnych oszczędności Polaków. Trzeba bardzo jasno zagwarantować, że te dane nie będą kiedyś użyte przeciwko obywatelom.

Po trzecie, mamy bolesną lekcję OFE. Tam też mówiono ludziom, że to są ich pieniądze, to jest system kapitałowy, to będzie dziedziczone, to jest bezpieczne. A potem, kiedy w budżecie zabrakło pieniędzy, rząd PO-PSL sięgnął po środki Polaków. Dla milionów obywateli to była zwykła grabież oszczędności emerytalnych dokonana pod pozorem reformy.

Dlatego mówię jasno: OKI - tak, ale tylko z twardymi gwarancjami własności. Tak dla oszczędzania, tak dla inwestycji, tak dla wniosków mniejszości, ale nie dla kolejnego mechanizmu, w którym państwo najpierw obiecuje obywatelom bezpieczeństwo, a potem, gdy budżet się sypie, sięga po ich pieniądze. Dziękuję.