Wystąpienie: Teresa Pamuła

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Pragnę zwrócić uwagę Wysokiej Izby na wyjątkowy jubileusz obchodzony w województwie podkarpackim. W tym roku Oleszyce w powiecie lubaczowskim świętują 450-lecie nadania praw miejskich, wydarzenia o szczególnym znaczeniu dla mieszkańców i całego regionu. Historia Oleszyc sięga średniowiecza. W XV w. miejscowość należała do rodu Ramszów, a od 1570 r. jej właścicielem został Hieronim Sieniawski herbu Leliwa. W 1576 r. lokował on Oleszyce na prawie magdeburskim, nadając osadzie prawa miejskie, a akt lokacyjny został 2 lata później potwierdzony przez króla Stanisława Batorego.

Miasto rozwijało się dzięki rzemiosłu, handlowi oraz organizowanym targom i jarmarkom, stając się ważnym ośrodkiem życia gospodarczego i społecznego ziemi bełskiej. Przez kolejne stulecia Oleszyce związane były z wybitnymi rodami Rzeczypospolitej - Sieniawskimi, Czartoryskimi, Zamoyskimi, Działyńskimi (Dzwonek), Sapiehami. Pozostałość zespołu pałacowego Sieniawskich, historyczny układ urbanistyczny, XVII-wieczny ratusz, kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, cerkiew św. Onufrego oraz schrony Linii Mołotowa są świadectwem bogatego dziedzictwa miasta.

Historia Oleszyc to także historia trudnych doświadczeń. Miasto ucierpiało w wielkim pożarze, utrociło prawa miejskie, było świadkiem dramatów II wojny światowej, okupacji, zbrodni na ludności żydowskiej i polskiej oraz zniszczenia zabytkowego pałacu. Mimo tych bolesnych wydarzeń mieszkańcy zachowali swoją tożsamość i przywiązanie do rodzinnej ziemi. Symbolicznym zwieńczeniem tej wytrwałości było odzyskanie praw miejskich w 1989 r.

Jubileusz 450-lecia jest okazją do wyrażenia wdzięczności wszystkim pokoleniom mieszkańców, którzy budowali historię Oleszyc. Składam serdeczne gratulacje władzom samorządowym i całej społeczności miasta. Niech ten piękny jubileusz będzie powodem do dumy, inspiracją do dalszego rozwoju oraz zachętą do troski o dziedzictwo kulturowe ziemi lubaczowskiej. Dziękuję bardzo. (Oklaski)