Wystąpienie: Magdalena Małgorzata Kołodziejczak

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! 2 września 1939 r. Niemcy założyli obóz Stutthof, który był najdłużej funkcjonującym obozem koncentracyjnym w Polsce. Do dnia wyzwolenia więziono w nim blisko 110 tys. osób łącznie z 28 krajów. Śmierć wskutek niewolniczej pracy, głodu, epidemii oraz mordów poniosło 65 tys. ludzi. 25 stycznia 1945 r. w obliczu zbliżających się wojsk Armii Czerwonej komendantura obozu podjęła decyzję o ewakuacji lądowej więźniów. Kolumna liczyła 11 tys. osób z obozu głównego. Trasa marszu biegła przez Mikoszewo, Świbno, Cedry Małe, Cedry Wielkie, Pruszcz Gdański - miasto i gminę, Kolbudy, Łapino, Niestępowo, Żukowo, Przodkowa i Pomieczyno, Luzino, Godętowo aż do Lęborka. Na trasie nie przygotowano noclegów ani wyżywienia. Mróz sięgał minus 20 stopni, śnieg był do pasa i wiał okrutny wiatr. Kawałek czarnego chleba i kostka margaryny miały wystarczyć na całą trasę marszu. Więźniom musiały wystarczyć drewniane chodaki i nędzne, często podarte łachmany, bo ubrań więźniom nie dano. Marsz trwał 11 dni, a na miejsce przeznaczenia dotarło zaledwie 7 tys. osób. Marsz śmierci to kolejna tragiczna karta naszej historii.

Za kilka dni będziemy obchodzili 80. rocznicę tych wstrząsających wydarzeń. Mieszkańcy Pomorza pamiętają o ofiarach i każdego roku składają hołd ofiarom marszu śmierci. W obchodach biorą udział licznie dzieci i młodzież, a wiedza o tym wydarzeniu jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Pamiętamy i będziemy pamiętać o ofiarach tej potwornej tragedii. Cześć ich pamięci. (Oklaski)