Wystąpienie: Piotr Kandyba

Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Pośle Januszu! Jakby pan nie odwracał się w tę stronę i nie dyrygował, toby pan zobaczył, że z pana wystąpienia nawet koledzy się śmiali. Niech pan już przestanie robić z siebie naprawdę nie wiadomo kogo.

Teraz tak. Pytanie zasadnicze. Nikt nie podważa tego, że Wołyń był zbrodnią. Teraz mam do was pytanie. Czy ktoś stracił najbliższą osobę na Wołyniu? Proszę podnieść rękę. Kto z państwa stracił taką osobę? Poproszę. Czy ktoś stracił?

(Poseł Zbigniew Bogucki: Moja babcia uciekała...)

Ja straciłem (Gwar na sali, dzwonek) i mam przynajmniej możliwość rozmawiania.

Czy ekshumacje są potrzebne? Oczywiście. Czy ekshumacje będą? Tak.

(Poseł Przemysław Czarnek: Kiedy?)

(Głos z sali: Jutro.)

Za chwilę. Przyjdziemy tutaj i będzie pan się tak śmiał jak teraz i drapał po głowie. To nie na tym polega.

Teraz tak. Kto z was był na Ukrainie podczas działań wojennych? Proszę podnieść... (Dzwonek) Raz, dwa.

W którym miejscu? W Kijowie?

(Poseł Zbigniew Bogucki: We Lwowie.)

A, we Lwowie. A ja byłem pod Charkowem, 20 km od frontu.

(Głos z sali: I co z tego?)

Tam trzeba było pojechać, zobaczyć, co się dzieje. Dzisiaj Ukraina krwawi i naprawdę czas, żeby to przemyśleć i przestać budować antyukraiński front. Dziękuję bardzo. (Oklaski)