Wystąpienie: Patryk Wicher

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Chciałbym dzisiaj powiedzieć o historii grupy ludzi, grupy ludzi, którzy mieli odwagę w 1999 r. rozpocząć razem działanie i stworzyć wyjątkowe dzieło, które zlokalizowane jest w moim rodzinnym mieście, Nowym Sączu. A chodzi mi o Towarzystwo Przyjaciół Chorych Sądeckie Hospicjum, które w dniu jutrzejszym będzie obchodziło 25-lecie swojego istnienia. Wyjątkowa organizacja. Niestety nie mogę przybyć na jubileusz mimo zaproszenia, ponieważ będziemy mieć jutro głosowania. Dlatego w ten symboliczny sposób, z tej mównicy chciałem pozdrowić wszystkich tych, którzy budują tę instytucję, wszystkich donatorów, ale także osoby, które wspierały jej powstanie. To instytucja, w której człowiek może godnie znaleźć oparcie w drugim człowieku. To instytucja, w której odnajdujemy oparcie w ostatnich chwilach naszego życia, w naszej chorobie, w tym okresie, kiedy oczekujemy już na przejście do domu Pana.

Dziękuję każdemu pracownikowi i lekarzowi, każdej pielęgniarce, wszystkim paniom sprzątającym i pracownikom administracji, prezesom i wszystkim osobom, które wspierają to wielkie dzieło, które jest w Nowym Sączu. I proszę, żeby te 25 lat było dopiero początkiem wspaniałej dalszej drogi prowadzącej do świętowania 50, a może kiedyś, w przyszłości 100 lat istnienia. Takich organizacji nam potrzeba, takich ludzi nam potrzeba. (Dzwonek) To jest właśnie oblicze Polski biało-czerwonej, która pokazuje jedność ludzi, siłę charakterów i to, że Polak potrafi pomagać drugiemu człowiekowi w potrzebie. Jeszcze raz wszystkim członkom Towarzystwa Przyjaciół Chorych Sądeckiego Hospicjum, wszystkim ich podopiecznym życzę dużo sił, energii i dużo bogosławieństwa Bożego, dużo dobrego ducha, wsparcia i dobrego słowa na dzisiaj, jutro i w przyszłości. Wszystkiego dobrego. Bóg wam zapłać za wasze dzieło. (Oklaski)