Wystąpienie: Władysław Kurowski

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 1 marca obchodziliśmy Narodowy Dzień Pamięci "Żołnierzy Wyklętych". Wiele lat upłynęło, aż środowiska kompatanckie, liczne organizacje patriotyczne i rodziny doczekały się dnia poświęconego pamięci właśnie żołnierzy wyklętych. Prezydent Lech Kaczyński, korzystając ze swojego konstytucyjnego uprawnienia do inicjatywy ustawodawczej, w 2010 r. złożył na ręce marszałka Sejmu projekt ustawy o ustanowieniu Narodowego Dnia Pamięci "Żołnierzy Wyklętych" jako święta państwowego, które będzie obchodzone w dniu 1 marca każdego roku. Uzasadnienie dołączone do projektu ustawy głosiło, że ustanowienie święta jest wyrazem hołdu dla żołnierzy drugiej konspiracji za świadectwo męstwa, niezłomnej postawy patriotycznej i przywiązania do tradycji patriotycznych, za krew przelaną w obronie ojczyzny.

Data 1 marca nie jest przypadkowa. Tego dnia w 1951 r. w mokotowskim więzieniu komuniści strzałem w tył głowy zamordowali przywódcę IV Zarządu Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość" Łukasza Cieplickiego i jego towarzyszy walki. Tworzyli oni ostatnie kierownictwo ostatniej ogólnopolskiej konspiracji kontynuującej od 1945 r. dzieło Armii Krajowej. Zajęcie Polski przez Armię Czerwoną i włączenie połowy jej terytorium do Związku Sowieckiego sprawiło, że dziesiątki tysięcy żołnierzy nie złożyło broni. Gotowi byli walczyć o odzyskanie niepodległości i wypełnić złożoną przysięgę. (Dzwonek) Musimy pamiętać o naszych bohaterach, bo historia jest podstawą pomyślnej przyszłości naszej ojczyzny. Cześć i chwała bohaterom! (Oklaski)