Wystąpienie: Jan Krzysztof Ardanowski

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Kilka dni temu minęła 26. rocznica wejścia Polski do NATO. To był wspólny sukces wszystkich elit politycznych ówczesnego czasu, bo wiedzieliśmy, że tylko ten najmocniejszy sojusz obronny jest w stanie powstrzymać zapędy imperium zła. To imperium zła w dalszym ciągu istnieje, pomimo pewnej ewolucji, jakie przeszło. Była pełna zgoda, że bezpieczeństwo jest czymś, czym nie wolno handlować, że nie wolno wymyślać niestworzonych zarzutów. Co się z nami porobiło, żeby pod potrzeby bieżącej polityki, kampanii wyborczej stawiać pod znakiem zapytania polskie bezpieczeństwo? Ta dyskusja jest jakąś dyskusją kabaretową. Owszem, Europa powinna zwiększyć swoje wysiłki obronne, przeznaczyć na to dużo więcej pieniędzy, wprowadzić współpracę przemysłów obronnych poszczególnych krajów, ale przecież widzimy, że Unia Europejska nie dysponuje żadnymi realnymi możliwościami obrony. Jeżeli nie będzie NATO, to wszystkie deklaracje, że ktoś udzieli nam pomocy, będą tyle znaczyły, co nasze sojusze w 1939 r. Dlatego nie wolno zmieniać strategii obrony Polski, strategii zakupów, strategii obrony. Pikanterii dodaje fakt, że teraz Tarcza Wschód, czyli obrona terenów wschodnich, jest na ustach tych, którzy niedawno chcieli ustanowić linię obrony na linii Wisły. Co się z nami porobiło? Po co ta cała dyskusja?

Do tego jeszcze wykorzystywanie głosowania nad rezolucją, która nie ma żadnego znaczenia. Podzielam zdanie kolegów z Konfederacji. Nie ma żadnego znaczenia, czy będzie zapis taki, czy taki. Z tego robi się bat, cep polityczny, żeby nim siebie walić. W ten sposób grając, zmarnujemy Polskę i polskie bezpieczeństwo. (Oklaski)