Wystąpienie: Katarzyna Kotula

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! (Gwar na sali)

Marszałek:

Bardzo proszę państwa o ciszę.

Minister do Spraw Równości Katarzyna Kotula:

Fakty, nie emocje. (Gwar na sali, dzwonek)

Panowie z Konfederacji, panie i panowie z Prawa i Sprawiedliwości, to wy obecni na tej sali podpisaliście się pod wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego, który w konsekwencji państwa inicjatywy...

(Poseł Krzysztof Bosak: Bronił życia dzieci.)

To wy o to prosiliście, to wolą i decyzją waszego prezesa Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok, który zlikwidował przesłankę, która pozwalała na przerywanie ciąży w przypadku wad genetycznych.

(Głos z sali: O czym pani mówi?)

I co ciekawe, ta przesłanka miała swój limit.

(Poseł Barbara Bartuś: I dlatego zabito w 9. miesiącu dziecko?)

Pani nie zakrzyczy dzisiaj sumienia. Wiem, że wiecie, że macie tę sprawę dzisiaj... To wy ponosicie za nią odpowiedzialność. To po pierwsze.

(Głos z sali: Pani sumienia nie ma.)

Po drugie, chciałabym, żeby w sprawie pani Anity jako ostatnie wybrzmiały jednak jej, a nie nasze słowa, bo to jej życie jest ważniejsze.

(Poseł Krzysztof Bosak: Każdy ma prawo do życia.)

Cytuję: myślałam, że nic gorszego od dwóch strat ciąż, moich dzieci, mnie nie spotka, a jednak się myliłam. Krzyczę o pomoc, a jej nie otrzymuję. Proszę więc, byście wezwali kogoś, kto pomoże. Jak mam się pogodzić z nieuleczalną chorobą typu drugiego - śmiertelnego?

(Poseł Joanna Borowiak: Miała pomoc zagwarantowaną.)

Jak mam żyć, wiedząc, że moje dziecko umrze?

Pani poseł, wstyd, że chce pani dzisiaj oceniać inną kobietę, która otrzymała pomoc.

(Głos z sali: Nie zabijaj.)

Trochę szacunku dla innych kobiet, to przede wszystkim. (Oklaski)

(Głos z sali: A wy co zrobiliście?)