Wystąpienie: Maria Joanna Koźlakiewicz

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Zabieram dziś głos poruszona tragedią, która wydarzyła się w moim mieście, Mławie. Maja, 16-letnia dziewczynka z Mławy, została zamordowana. Jej ciało odnaleziono 1 maja. Zginęła z rąk rówieśnika. Jej życie zostało brutalnie przerwane, a my wszyscy zostaliśmy z tym nieznośnym pytaniem: Dlaczego?

To nie jest tylko sprawa dla sądu i służb. To jest sprawa dla nas, dorosłych, dla rodziców, nauczycieli, sąsiadów, znajomych. Bo jeśli chcemy zapobiegać takim dramatom, musimy być bliżej naszych dzieci. Musimy patrzeć i słuchać. Musimy uczyć je wartości, szacunku do drugiego człowieka, odpowiedzialności za słowa i czyny, umiejętności proszenia o wsparcie i udzielania go innym. To nie są tylko zadania szkoły czy systemu, to zadanie całej wspólnoty. W świecie pełnym hałasu, pośpiechu i ekranów dzieci potrzebują naszej obecności, rozmowy i czasu. Niech ta niewyobrażalna tragedia stanie się dla nas wszystkich sygnałem, nie tylko do smutku, ale i do działania. Największym gestem pamięci wobec Mai będzie to, że dziś po powrocie do domu spojrzymy z większą czułością na własne dziecko i zapytamy: Czy wszystko dobrze? Ale co mogę dla ciebie zrobić, żebyś poczuł się bezpiecznie? Maja, spoczywaj w pokoju. (Oklaski)