Wystąpienie: Daria Gosek-Popiołek

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Halina Poświatowska była dla kilku pokoleń, w tym mojego, tą poetką, która kształtowała wrażliwość. Jej biografia była ściśle związana z jej poezją i twórczością. Nie da się ich od siebie oddzielić. To biografia kobiety odważnej, walczącej o siebie, ryzykującej dla miłości, szukającej literackiego spełnienia, porywającej się na niemożliwe, także dlatego, że wiedziała, że tego czasu nie ma za wiele. Choć wiązana była z pokoleniem współczesności z uwagi na swój debiut w 1956 r. na łamach "Gazety Częstochowskiej", nie należała do żadnej grupy, a swój głos kształtowała osobno: najpierw w Polsce, następnie na emigracji w Stanach, wreszcie potem, po powrocie, w Krakowie.

Głos jej wybrzmiewa do dziś, bo Poświatowska wciąż jest czytana, a jej biografie, przede wszystkim "Uparte serce" Kaliny Błażejowskiej, pokazują nam, jak intensywnie można żyć, i odsłaniają kolejne możliwe odczytania wierszy Poświatowskiej: mniej sentymentalne, niż w moim przypadku w czasach liceum - i pewnie nie tylko w moim - ale na pewno prawdziwsze. Nie będę tutaj przytaczać faktów z jej życia, ale odeślę właśnie do tych biografii. Nie będę cytować jej wierszy, ale odeślę do zbiorów poezji i do piosenek, bo przecież i tam szukać możemy głosu Poświatowskiej. I bardzo się cieszę, że dzisiaj tą uchwałą oddajemy cześć Halinie Poświatowskiej. Dziękuję. (Oklaski)